تبليغاتX
..: رقص دانش :..

blofa

حسین

blofa

http://blofa.blogfa.com

..: رقص دانش :..

..: رقص دانش :..

..: رقص دانش :..

بیوگرافی هرکی بخوای و آموزش و ترفند موبایل نرم افزار سخت افزار اینترنت امنیت و دانلود برنامه و آهنگ

..: رقص دانش :..

صورت های فلکی (2)
ارابه‌ران

ارابه ران یا ممسک الاعنه یکی از صورتهای فلکی یا پیکرهای آسمانی است.

در بالای سر پیکر آسمانی گاو، چند ضلعی بزرگی به نام ارابه ران (Auriga) قرار دارد. درخشان‌ترین ستارهٔ این پیکر آسمانی، بزبان (عیوق، Capella) است که پنجمین ستارهٔ درخشان آسمان می‌باشد. عیوق در ادبیات فارسی استعاره از بلندای آسمان و کمال است. ستاره‌ای که از نظر رنگ شبیه به خورشید، ولی در حقیقت بسیار بزرگ‌تر از آن است و بر بازوی راست ارابه ران قرار دارد. بعد از این ستاره، از نظر درخشش، ستارهٔ منکب العنان، در شانهٔ ارابه ران است. جنوبی‌ترین ستارهٔ این چند ضلعی، متعلق به صورت فلکی گاو است.

در مرکز این پیکر، چندین خوشهٔ باز و کم نور (m38,m36) قرار دارند که با چشم غیر مسلح قابل رویت اند. ارابه ران، همیشه افساری در دست و یک بز و دو بزغاله به همراه دارد.

در یکی از داستان‌ها، ارابه ران همان هفستوس، پسر لنگ زئوس و هرا است. هفستوس، خدای آتش و حامی هنرمندانی بود که با فلز و آهن کار می‌کردند. او، به دلیل اینکه پیمودن مسافتهای طولانی با پای لنگ برایش دشوار بود، ارابه را اختراع کرد!

نام لاتین Auriga

مشاهده تصاویر

نام درخشان‌ترین ستاره بزبان (آلفا ارابه‌ران)

صور مجاور

زرافه
پرسائوس
گاو
دوپیکر
سیاه‌گوش
 
مشهود بین عرض‌های °+ و °-
بهترین زمان مشاهده در ماه بهمن

اژدها (صورت فلکی)

ازدها صورت فلکی معادل عربی:تنین معادل مختصر لاتین:Dra زمان رسیدن به نصف النهار :29 تیر مساحت:1083 درجه مربع

نام اژدها به عنوان یک صورت فلکی،نماینده تمامی مطالب اساطیری از تیامات سومری ها تاهیولایی که به وسیله سنت جورج کشته شد بیان می گردد.طرح موجی شکل ستارگان این صورت فلکی بدون شک یادآور اژدها ست.صورت فلکی اژدها در آسمان به دور قطب شمال سماوی می پیچد .

ستاره ها
آلفای اژدها یا ثعبان در حال حاضر دیگر چندان اهمیتی ندارد ،اما زمانی که عنوان ستاره قطبی برای مصریان را داشته،این افراد ساخت معابد خود را با ثعبان در آسمان توجیه می کردند .طیف آن از نوع A0 III،قدرش 3.7 و فاصله اش تا زمین 230 سال نوری است. ستاره ی بتای آن به نام رائس الثعبان((سر اژدها)) دارای طیف G2 II ،با قدر 2.8 و فاصله 490 سال نوری است .


اجرام عمقی آسمان
NGC6543: یک سحابی سیاره ای با قدر 8 و درازای 22 دقیقه قوسی است. در صورت فلکی اژدها تعداد زیادی کهکشان وجود دارد که اکثر آنها کم فروغ و ضعیف تر از قدر دهم اند .

اسب بزرگ (صورت فلکی)

اسب بزرگ یا اسب بالدار (یا به عربی: فَرَس اعظم و فرس ثانی) نام یکی از صورت‌های فلکی است.

این صورت فلکی را معمولاً از روی چهارگوش بزرگ آن می‌شناسند البته تنها سه ستاره در سه گوش از این چهارگوش به اسب بزرگ تعلق دارند و ستاره گوشه شمال شرقی یعنی سُرَّةالفَرَس متعلق به صورت فلکی زن برزنجیر است.

هفتمين صورت فلکي بزرگ آسمان اسب بالدار( فرس اعظم ) يا PEGASUS است . اين صورت فلکي به علت داشتن بخش مربعي شکل که ستاره آلفاي آن متعلق به آندرومداست ، يافتنش در آسمان کار مشکلي نيست و مي توان آن را در قسمت پائيني آندرومدا با دنبال کردن راس المسلسه که در قسمت شرقي مربع است پيدا کرد . ستاره منکب الفرس يک غول سرخ است که داراي قدر متغير بين 3/2 تا 7/2 است . جنب الفرس هم با قدر 8/2 در قسمت جنوبي ستاره آلفا قرار گرفته است . در فاصله 30.000 سال نوري از ما و کمي بالاتر از ستاره فم الفرس که همان اپسيلون اسب بالدار است ، M15 که يک خوشه کروي است به چشم مي خورد که بايد با چشم مسلح آن را رصد کرد . به علت گسيل پرتو ايکس از اين مجموعه احتمال حضور يک حفره سياه در آن مي رود.


ستاره‌ها

ستاره‌های دارای نام سنتی در این صورت فلکی عبارت‌اند از:

مرکب‌الفرس (زین اسب): (آلفا-اسب بزرگ) α Peg
ساعدالفرس (بازوی اسب): (بتا-اسب بزرگ) β Peg
جنب (پهلوی اسب): (گاما-اسب بزرگ) γ Peg
سرةالفرس (ناف اسب): (دلتا-اسب بزرگ) δ Peg که امروزه به صورت زن برزنجیر منتقل شده و آلفا-زن برزنجیر نام گرفته.
انف (بینی): (اپسیلون-اسب بزرگ) (ε Peg
سعدالهمام (مرد خوش‌اندیش): (زتا-اسب بزرگ) ζ Peg
سعدالمطر (شگون باران): (اتا-اسب بزرگ) η Peg
سعدالبهایم (شگون دام‌ها): (تتا-اسب بزرگ) θ Peg
سعدالبری (شگون بیگناه): (مو-اسب بزرگ) μ Peg
سلم (تاو-اسب بزرگ) τ Peg

آفتاب‌پرست (صورت فلکی)

آفتاب‌پرست صورت فلکی کوچکی در آسمان جنوبی است.
این صورت فلکی یکی از بیست صورت فلکی بود که توسط پیتر دیرکسون کیسر و فردریک دی هاتمن در میان سال‌های ۱۵۹۵ و ۱۵۹۷ ایجاد شد و اولین بار در آسمانسنجی جوئان بایر در ۱۶۰۳ پدیدار شد.

بادبان (صورت فلکی)

بادبان(به انگلیسی: vela) یک پیکر آسمانی جنوبی است و مجاور صور فلکی تلمبه٬قطبنما٬کشتیدم٬شاه‌تختهوقنطورس است.

پرنورترین ستاره بادبان گاما بادبان است که قدر ظاهری ۱.۷۵ دارد و یک غول قرمز است.

کاپا بادبان نام خاصی به نام مارکِب دارد.

لامبدا بادبان نام خاصی به نام سوهایل داردکه نامی عربی است.

این صورت فلکی بخشی از چهار صورت فلکی است که یک کشتی را می سازند و این صورت فلکی بادبان این کشتی است.

پهنه 500 درجه مربع
نام نزدیک‌ترین ستاره پسی بادبان
فاصله نزدیک‌ترین ستاره 60.5 سال نوری
نام درخشان‌ترین ستاره گاما بادبان

صور مجاور
تلمبه
قطبنما
کشتیدم
شاه‌تخته
قنطورس
 
مشهود بین عرض‌های °30+ و °90-
بهترین زمان مشاهده در ماه مارس


آکادمی علوم فضایی ایران

+ نوشته شده در یازدهم خرداد 1387ساعت توسط حسین |
صورت فلکی

به گروهی از ستاره‌ها که در تجسم انسان شکل و پیکربندی مشخصی را تشکیل داده باشند صورت فلکی یا پیکر آسمانیمی‌گویند.

صورت فلکی مجموعه‌ای از ستاره‌ها است که از دیدگاه زمینی به شکل خاصی تشبیه و نام گذاری شده است. در واقعیت سه بعدی، ستارگان یک پیکر آسمانی لزوماً به هم نزدیک نیستند و ربطی به هم ندارند. قرار دادن آن‌ها در یک مجموعه صرفاً به خاطر نزدیکی ظاهری از دیدگاه زمینی است. دسته‌بندی ظاهری ستارگان به صورت پیکرهای آسمانی از نظر نشانی‌دهی و تهیه نقشه‌های آسان‌فهمِ آسمان مفید است.

۸۸ پیکر آسمانی
 
آبمار • آتشدان • ارابه‌ران • اژدها • اسب بزرگ • اسب کوچک • اسکنه • آفتاب‌پرست • بادبان • بزغاله • برساووش • بره • پیاله  • پیکان • تاج جنوبی • تاج شمالی • تازی‌ها • ترازو • تک‌شاخ • تلسکوپ • تلمبه • تور • توکان • جوی • چلپاسه • چلیپا • خرچنگ • خرس بزرگ • خرس کوچک • خرگوش • درنا • دلفین • دلو • دوپرگار • دوپیکر • دوشیزه • ذات‌الکرسی • روباهک • زانوزده • زرافه • زن برزنجیر • ساعت • سپر • سکستان • سگ بزرگ • سگ کوچک • سنگتراش • سه‌پایه • سه‌سو • سیاه‌گوش • سیمرغ • شاه‌تخته • شکارچی • شلیاق • شیر • شیر کوچک • طاووس • عقاب • قطب‌نما • قنطورس • قیفاووس • کبوتر • کژدم • کشتیدم • کلاغ • کمان • کوره • کوهمیز • گاو • گاوران • گرگ • گونیا • گیسو • مار • مار باریک • مارافسای • ماکیان • ماهی • ماهی پرنده • ماهی جنوب • ماهی زرین • مثلث جنوبی • مرغ بهشتی • مگس جنوبی • میکروسکوپ • نهنگ • هشتک • هندی

آبمار (صورت فلکی)

آبمار(به انگلیسی: Hydrus) یکی از کوچکترین پیکرهای آسمانی است که ریشه نامش به یکی از افسانه‌های یونانی برمی گردد.

آبمار در سال ۱۵۹۵ و توسط دو نفر به نام های پیتر درکسزون و فردریک د هاتمن کشف شد و توسط جاهان بایار و در سال ۱۶۰۳ نقشه کشی شد. فقط یک ستاره در آبمار به نام گاما آبمار نام دیگری برای چینی ها به نام فو پی دارد.

نام لاتین Hydrus
بعد 0h05m - 4h40m ساعت
میل −58° - −82°
پهنه 243 درجه مربع
رتبه شصت و یکمین
( دارای سیارات فراخورشیدی) ۱
نزدیک‌تر از ۵۰ سال نوری ۱
فاصله نزدیک‌ترین ستاره 24.37 سال نوری
قدر ‌درخشان‌ترین ستاره 2.82
شمار اجرام مسیه ندارد
بارش‌های شهابی ندارد
 
صور مجاور

 اژدها
نهر
ساعت
کوه‌میز
هشتک
ققنوس (corner)
تور
توکان
 
مشهود بین عرض‌های °۸+ و °۹۰-
بهترین زمان مشاهده در ماه نوامبر

 

آتشدان (صورت فلکی)

آتشدان(به انگلیسی: Ara) یک پیکر آسمانی جنوبی است.

درخشانترین ستاره آن بتا آتشدان است و گاما آتشدان یک ستاره دوتایی است میو آتشدان چهار سیاره در کنار خود دارد آلفا آتشدان نام خاصی در زبان چینی دارد به نام چو

فاصله اش تا زمین ۸۲۰۰ سال نوری است .

صور مجاور

تاج جنوبی
کژدم
گونیا
مثلث جنوبی
سیمرغ
طاووس
تلسکوپ
 
مشهود بین عرض‌های °25+ و °90-
بهترین زمان مشاهده در ماه جولای

در ادامه سعی خواهد شد تا در مورد دیگر صورت های فلکی نیز توضیح داده شود.

موفق باشید.

+ نوشته شده در یازدهم خرداد 1387ساعت توسط حسین |
سامانه خورشیدی
سامانه خورشیدی (منظومه شمسی) یک سامانه ستاره‌ای است متشکل از خورشيد و اجرام فضايی که در دام گرانش آن قرار دارند.

اين اجرام شامل هشت سياره ، سه سياره کوتوله ، ۱۶۲ قمر و اجرامی چون سيارک‌ها، سياره‌نماها، دنباله‌دارها، غبار میان‌سياره‌ای می‌شوند.

منظومه شمسی

کره زمين نیز سیاره‌ای است که در سامانه خورشیدی جای گرفته است.

 

شناسه‌های سياره‌های سامانه خورشیدی

همه شناسه‌ها نسبت به زمين اندازه‌گيری شده‌اند:

نام سياره قطر جرم شعاع مداری درازی سال درازی روز
تير يا عطارد ۰٫۳۸۲ ۰٫۰۶ ۰٫۳۸ ۰٫۲۴۱ ۵۸٫۶
ناهيد يا زهره ۰٫۹۴۹ ۰٫۸۲ ۰٫۷۲ ۰٫۶۱۵ -۲۴۳
زمين ۱٫۰۰ ۱٫۰۰ ۱٫۰۰ ۱٫۰۰ ۱٫۰۰
بهرام يا مريخ ۰٫۵۳ ۰٫۱۱ ۱٫۵۲ ۱٫۸۸ ۱٫۰۳
مشتری يا هرمز ۱۱٫۲ ۳۱۸ ۵٫۲۰ ۱۱٫۸۶ ۰٫۴۱۴
کيوان يا زحل ۹٫۴۱ ۹۵ ۹٫۵۴ ۲۹٫۴۶ ۰٫۴۲۶
اورانوس ۳٫۹۸ ۱۴٫۶ ۱۹٫۲۲ ۸۴٫۰۱ ۰٫۷۱۸
نپتون ۳٫۸۱ ۱۷٫۲ ۳۰٫۰۶ ۱۶۴٫۷۹ ۰٫۶۷۱

 

تغییرات جدید

در اوت ۲۰۰۶ اتحادیه بین‌المللی اخترشناسی در گردهمایی جهانی اخترشناسی تعريف نوينی از سياره داد و در نتيجه پلوتون از فهرست سياره‌ها خارج شده و از اين پس به عنوان سياره کوتوله شناخته خواهد شد. با اين تغيير سامانه خورشیدی (منظومه‌ی شمسی) دارای هشت سياره خواهد بود.

 

دانش فضایی

+ نوشته شده در یازدهم خرداد 1387ساعت توسط حسین |
مریخ

بهرام یا مریخ چهارمین سیاره در سامانه خورشیدی است. جو بهرام سرخ‌فام است و در آسمان شب از زمین نیز سرخی آن دیده می‌شود. کره بهرام دو ماه کوچک به نام‌های فوبوس و دِیموس دارد که شکلی نامنظم دارند. این دو ماه احتمالاً شهابسنگ‌هایی هستند که در مدار بهرام به دام افتاده‌اند.

بهرام، سیاره سرخ فام منظومه شمسی، نصف زمین قطر دارد و مساحت سطح آن برابر با مساحت خشکی‌های روی زمین است. همانند زمین، یخ‌های قطبی، دره‌های عمیق، کوه، غبار، طوفان و فصل دارد. در دشت‌های آن مانند ماه، گودال‌هایی حاصل از برخورد سنگ‌های آسمانی دیده می‌شود. با وجود اندازه کوچکش، بلندترین کوه و بزرگ‌ترین دره منظومه شمسی در این سیاره پیدا شده‌است.

جوّ زمین شامل ۷۷ درصد نیتروژن و ۲۱ درصد اکسیژن است. درحالی که در جو مریخ ۹۵ درصد دی اکسید کربن و فقط ۲۰ درصد اکسیژن وجود دارد. جو سیاره سرخ بسیار رقیق است، به طوری که فشار جوی سطح آن، معادل یک صدم فشار جو زمین در سطح دریاست. علاوه بر این جو مریخ محافظ خوبی در برابر تابش‌های مرگبار فضایی نیست.

به دلیل رقیق بودن «هوای» مریخ، دمای هوا به سرعت تغییر می‌کند. مثلاً فقط لحظاتی پس از طلوع خورشید دما در سطح بیش از ۲۰ افزایش می‌یابد. جالب تر آنکه در هر لحظه دمایی که پای شما احساس می‌کند (هوای نزدیک سطح) با دمای هوای اطراف سر شما ممکن است تا ۲۰ درجه اختلاف داشته باشد. به این ترتیب اگر روی استوای مریخ باشید، دمای سطح ۲۰ درجه سلیسیوس و دمای اطراف سر شما صفر درجه‌است.

مریخ. نام ستارهٔ فلک پنجم از ستاره‌های خنس و آن را بهرام نیز گویند، منحوس و دال بر جنگ و خصومت و خونریزی و ظلم است. (منتهی الارب). کوکبی است از جملهٔ سبعهٔ سیاره و در آسمان پنجم است. (برهان). ستاره‌ای است از خنس، گویند سبب تسمیهٔ آن سرعت سیرش است و برخی گویند بسبب رنگ زرد و سرخ آن است که شبیه مرداسنج (مردار سنگ) باشد. (از اقرب الموارد). چهارم کوکب سیار در عالم شمسی که بهرام نیز گویند و به اعتقاد بطلمیوس کوکب سیاری که در آسمان پنجم واقع شده‌است. (ناظم الاطباء). از کواکب سبعهٔ سیاره‌است و مأخوذ از مرخ و آن درختی است که از چوب آن آتش‌زنه سازند و سبب تسمیهٔ آن تشبیه به آتش است از نظر سرخی، و گویند مریخ در لغت عبارت از تیر بدون پر است که در حرکت خود پیچ و تاب میخورد و ستارهٔ مذکور نیز بسبب به چپ و راست رفتن در حرکت بدین نام خوانده شده مریخ در فلک پنجم است و فاصلهٔ آن از زمین سه هزار هزار و نهصد هزار و دوازده هزار و هشتصد و شصت و شش میل است.

(از صبح الاعشی ج ۲). از کلدانی مَرداخ، و شاید اصل مرداخ نیز فارسی باشد، یا فارسی و کلدانی از مرد (رجل) و آک به‌معنی اسب به فارسی یا به کلدانی. یکی از پیکرهایی که یونانیان باستان برای مریخ می‌پنداشتند اسب بود، و واژه مارس از همین مریخ آمده‌است یعنی مرداخ و مرداس نامی است که به پدر ضحاک میداده‌اند و این نام در میان عرب بسیار است.

 

نام‌های دیگر بهرام در زبان عربی: مریخ، بِخون. کوکب القاهر. غضبان. حصار. ترک فلک. (دهار). ترک معربد. نحس اصغر. خانس. خنس. سیارة. کانسر. (دهار). در کتاب‌های قدیمی فارسی آن را فلک شحنهٔ پنجم و سایس رواق پنجم نیز نامیده‌اند.

مشخصات مداری (ژانویه 2000)
نیم قطر بزرگ 227،936،637 کیلومتر
141،632،976 مایل
1.523،662،31 واحد نجومی
پیرامون مدار 1،429،000،000 کیلومتر
887،900،000 مایل
9.553 واحد نجومی
خروج از مرکز 0.093،412،33
حضیض 206،644،545 کیلومتر
128،402،967 مایل
1.381،333،46 واحد نجومی
اوج 249،228،730 کیلومتر
154،863،553 مایل
1.665،991،16
تناوب مداری 686.9600 روز
1.8808 سال
تناوب هلالی 779.69 روز
2.135 سال
سرعت مداری:
~میانگین
~بیشینه
~کمینه
24.077 کیلومتر در ثانیه (53.859 مایل در ساعت)
26.49 کیلومتر در ثانیه (59.277 مایل در ساعت)
21.972 کیلومتر در ثانیه (49.150 مایل در ساعت)
تمایل نسبت به:
~صفحه مداری زمین
~صفحه استوایی خورشید
1.850،61 درجه
5.65 درجه
طول دایره البروجی اعتدال بهاری 49.578،54 درجه
شناسه حضیض 286.462،30 درجه
تعداد ندیم های طبیعی 2
مشخصات فیزیکی (ژانویه 2000)
قطر استوایی 6,804.9 کیلومتر
4،228.4 مایل
0.533 برابر قطر زمین
قطر قطبی 0.533 برابر قطر زمین
4،197.2 مایل
0.531 برابر زمین
پخی 0.007،36
مساحت سطح 144،798،465 کیلومتر مربع
55,906,771 مایل مربع
0.284 برابر زمین
حجم 1.631،8×1011 کیلومتر مکعب
0.151 برابر زمین
جرم 6.418،5×1023 کیلوگرم
0.107 برابر زمین
چگالی متوسط 3.934 گرم در سانتیمتر مکعب
گرانش استوایی 3.69 متر در مجذور ثانیه
0.376 برابر زمین
سرعت فرار 5.027 کیلومتر در ثانیه
11.245 مایل در ساعت
تناوب گردش 1.025،957 روز
24.622،962 ساعت
تمایل محور 25.19 درجه
بعد سرسو در قطب شمال 317.681،43 درجه
21:10:44
بازتاب 0.15
دمای سطحی:
~کمینه
~متوسط
~بیشینه
140- درجه سانتی گراد (133 درجه کلوین)
63- درجه سانتی گراد (210 درجه کلوین)
20 درجه سانتی گراد (239 درجه کلوین)
مشخصات جوی
فشار جوی 0.7 تا 0.9 کیلو پاسکال
دی اکسید کربن 95.72 درصد
نیتروژن 2.7 درصد
آرگون 1.6 درصد
اکسیژن 0.13 درصد
مونو اکسید کربن 0.07 درصد
بخار آب 0.03 درصد
اکسید نیتریک 0.01 درصد
نئون 0.00025 درصد (2.5 ذره در هر میلیون)
کریپتون 0.00003 درصد (300 ذره در هر بیلیون)
زنون 0.000008 درصد (80 ذره در هر بیلیون)
ازن 0.000003 درصد (30 ذره در هر بیلیون)

+ نوشته شده در سوم خرداد 1386ساعت توسط حسین |
ماده تاریک

ماده تاریک، در کیهان‌شناسی، به موادی در جهان هستی گفته می‌شود که از خود، نور (به عبارتی موج الکترومغناطیسی) نمی‌تابانند و یا حتی منعکس نمی‌کنند و از همین سبب، به صورت بینایی قابل رؤیت نیستند. ساختار و تشکیل این مواد نامشخص است، ولی موجودیت آنها می‌تواند توسط اثرات گرانشی مواد قابل روًیت مانند ستارگان و کهکشان‌ها توجیه شود.

البته حدس‌هایی که در مورد ماده‌ی تاریک زده می شود عبارت است از جرمهای غیر ستاره‌ای از قبیل بعضی سحابی‌ها و سیاهچاله‌ها و تعدادی از ذرات بنیادی نظیر نوترینو ها.

بسیاری از مشاهده‌های غیرعادی نجومی توسط ماده‌های تاریک شرح داده می‌شوند. به عنوان مثال، رفتارهای غیرعادی در سرعت چرخشی کهکشانها و یا حل کردن تضّادهایی که در نظریه مهبانگ وجود دارند.

 

+ نوشته شده در سی و یکم اردیبهشت 1386ساعت توسط حسین |
مهبانگ

مِهبانگ یا انفجار بزرگ لحظه آغازین هستی را گویند که به وجود آمدن هستی از آن شروع شده‌است.

در زبان پارسی «مِه» یعنی «بزرگ» و بانگ به معنای صدای بلند است.

یک نظریه بسیار شنیدنی - یا در واقع یکی از جالب ترین موضوعاتی که یک انسان در طول عمرش می‌تواند بشنود - این است که جهان فعلی ما از ذره بسیار کوچک تر از کوچکترین ذرات بنیادی بوجود امد البته علم فیزیک در ان لحظه وجود نداشت و به این حالت تکینگی گویند در واقع از این تکینگی جهان منفجر شد و از این ذره همهٔ ذرات بنیادی به وجود امدند و شروع کردند از مرکز آن دور شدن. که میلیاردها کهکشان و از جمله همین کهکشان راه شیری خودمان به وجود آمدند. این انفجار باعث انبساط جهان به صورت بادکنکی می‌شود البته نیروی دیگری که در این انبساط و کند شدن سرعت انبساط ان تاثیر دارد نیروی جاذبه‌است و خمیدگی‌های فضا زمان نسبیتی و در این صورت سه حالت متصور است ۱ - انبساط دائم ۲ - رسیدن به یک حالت ثابت و پایدار ۳ - انقباض بعد از انبساطتاریخچهٔ زمان نوشته استفن هاوکینگ ‍‌

 

+ نوشته شده در سی و یکم اردیبهشت 1386ساعت توسط حسین |
اخترشناسی

اخترشناسی، ستاره‌شناسی، یا نجوم بخشی از دانش فیزیک است که به بررسی و روشنگری دربارهٔ رویدادهای بیرون از کرهٔ زمین و جو آن می‌پردازد. این دانش به مطالعهٔ خاستگاه، فرگشت (تکامل)، و ویژگی‌های فیزیکی و شیمیایی پیکره‌هایی که در آسمان رصد می‌شوند (و فرای زمین قرار دارند) پرداخته و فرآیندهایی که با آنها پیوند دارند را می‌پژوهد.

ستاره‌شناسی یکی از اندک دانش‌هایی است که علاقه‌مندان ذوقی و غیرحرفه‌ای (آماتور) هنوز در آن نقش مهمی ایفا می‌کنند؛ به‌ویژه در کشف و زیرنظر داشتن پدیده‌های زودگذر. دانش اخترشناسی را نباید با ستاره‌بینی یا تنجیم اشتباه گرفت. ستاره بینی یک «شبه علم» است که می‌کوشد سرنوشت افراد را به وسیلهٔ ردگیری مسیر پیکره‌های آسمانی پیشبینی نماید. با آن‌که این دو رشته یعنی اخترشناسی و ستاره بینی هر دو خاستگاهی مشترک دارند، ولی تفاوت زیادی میان آنهاست.

دانشهای مرتبط با اخترشناسی
  • نجوم رصدی
  • اخترزیست‌شناسی: دانش بررسی پیدایش و فرگشت (تکامل) سامانه‌های زیستی در کیهان.
  • اخترسنجی: دانش بررسی جایگاه پیکره‌ها و اجرامِ فلکی در آسمان و دگرگونی در جایگاه آن‌ها. این دانش به تعریف سامانهٔ مختصاتی برای شناسایی جایگاه پیکره‌ها به‌کار می‌رود و هم‌چنین به مسئلهٔ جنبش‌شناسی پیکره‌ها در کهکشان ما می‌پردازد.
  • کیهان‌شناسی: دانش بررسی سراسر کیهان و فرگشت آن.
  • اخترشناسی کهکشانی
  • اخترشناسی فراکهکشانی: دانش بررسی پیکره‌ها (معمولاً کهکشان‌ها) در بیرون از کهکشانِ ما.
  • اخترشناسی سیاره‌ای: سیاره‌شناسی، شناخت و بررسی چگونگی تکوین سیارات بَرگِردِ ستارگان مادر.
  • اخترشناسی ستاره‌ای
  • طرح ستی (SETI) یا جستجوی هوش فرازمینی
  • دیرین‌اخترشناسی


ابزارهای اخترشناسی

  1. فیلترها برای عکس برداری از خورشید
  2. تلسکوپ
  3. استرلاب
  4. نقشه آسمان (اطلس آسمان)
  5. دوربین دوچشمی و دوربین تک چشمی
  6. محاسبات ریاضی در اخترشناسی
انجمن ها:
رویدادها:
باشگاه ها:
وبلاگ ها:
تارگاه ها:

 

+ نوشته شده در سی و یکم اردیبهشت 1386ساعت توسط حسین |

آخر خنده