همان‏طور که به فصل تابستان نزدیک می‏شویم، علاوه بر افزایش دمای محیط خارج، دمای هوای محیط داخل منزل یا محیط کار نیز افزایش می‏یابد. به تناسب همین تغییرات دمای داخل کیس سیستم نیز افزایش می‏یابد. امروزه بسیاری از کارشناسان IT معتقدند که خنک کردن قطعات کیس به افزایش کارکرد و طولانی شدن عمر قطعات کمک شایانی می‏کند. یکی از وسایل بسیار پرکاربرد در سیستم‏های رایانه‏ای و حتی سرورها فن‏ها می‏باشند که اهمیت زیادی در خنک‏سازی و تهویه سیستم دارند. در این ترفند به معرفی 6 راهکار برای تهویه مطبوع محیط داخل کیس می‏پردازیم.

باتری های معمولی لپ تاپ نیز همانند سایر وسایل الکترونیکی برای خود عمر مشخصی دارند. این باتری ها معمولأ پس از 1 تا 2 سال کار مداوم ، کارایی اصلی خودشان را از دست میدهند و در نهایت تنها میتوانند 10 تا 15 دقیقه شارژ خود را حفظ کنند.

در صورتی که باتری لپ تاپ شما نیز به این بلا دچار شده است پیش از هر اقدام دیگری دست نگاه دارید و این ترفند واقعأ اعجاب انگیز با روشی اعجاب انگیزتر را بر روی باتری خود را اعمال کنید! چرا که با این کار میتوانید جان دوباره ای به باتری ببخشید و به نوعی آن را احیا کنید ، چرا که مجددأ باتری میتواند 1 الی 2 ساعت شارژ خود را نگه دارد و دیگر نیازی به پرداخت هزینه اضافی ندارید.
برای اینکار ، روش کار را بدون ترس و واهمه انجام دهید!

کافی است باتری را به مدت 14 الی 15 ساعت در داخل فریزر قرار دهید!
تا باتری لپ تاپ شما کاملأ فریز شود!
سپس باتری را 3 الی 4 بار شارژ و دشارژ نمایید.

اکنون باتری لپتاپ شما پس از گذراندن یک خواب زمستانی جان تازه ای پیدا کرده است و میتوانید بیش از گذشته برای شما کار کند.

شاید از این عمل تعجب کنید و ارتباطی بین این دو کار نیابید.
اما جالب است بدانید که این کار پایه و اساسی کاملأ علمی دارد ، چرا که همانطور میدانید به طور کلی در اجسام مختلف به دلیل لرزش طبیعی مولکولها جریان برق به راحتی از آنها عبور نمی کند. این مشکل در اجسام رسانا کمتر است ، زیرا مولکول ها به شکل منظم قرار می گیرند و جریان راحت تر عبور می کند ، اما برای ابر رسانا کردن باید جسم رو سرد نمود تا لرزش مولکولها کمتر شود (این لرزش هیچ گاه صفر نخواهد شد ، مگر در صفر مطلق یعنی 273- درجه سانتیگراد که البته تا امروز دست نیافتنی باقی مانده است blofa.blogfa) ، در نتیجه سرعت و کیفیت عبور جریان بهتر خواهد شود. دلیل بهتر کار کردن سی پی یو در درمای پایین نیز همین موضوع است.

این موضوع عملأ بر روی باتری یک لپ تاپ HP تست شد ، باتری که پس 1سال و نیم کارکرد ، تنها به مدت 10 دقیقه شارژ را نگه میداشت ، پس از اجرای این ترفند ، پس از اولین شارژ توانست 45 دقیقه و در دفعات بعدی تا 1.5 تا 2 ساعت شارژ را نگاه دارد.

از این موضوع و به نوعی نوآوری میتوان حتی در مورد هارد دیسک هم استفاده کرد ، هاردی که کار نمیکند را در صورتی که 10 تا 15 ساعت در فریزر فریز نمایید و سپس وصل نمایید را نیز میتوان با این روش بازیابی کرد.

همچنین برای تثبیت این موضوع ، ویدئویی نیز در سایت Metacafe منتشر شده است که کلیه عملیات به شکل تصویری قابل مشاهده است. این ویدئوی آنلاین در سیستم به اشتراک گذاری ویدئوی Metacafe به نشانی http://www.metacafe.com/watch/781300/revive_a_dead_laptop_battery در دسترس است.

لازم به ذکر است تا باتری شما دچار مشکل نشده است این ترفند را بر روی آن اجرا نکنید. همچنین این تنها بر روی باتری لپ تاپ تست شده است ، طبعأ امکان این کار بر روی همه باتری های لوازم الکترونیکی یا خود آنها وجود ندارد ، مگر دستگاه هایی که ساختاری همانند باتری های لپ تاپ داشته باشند.

آن قدر برنامه خدماتی به بازار عرضه شده است بعضی ز برنامه های خدماتی مفید تعبیه شده در سیسنم عامل های ویندوز مورد می مهری قرار بگیرند . یک برنامه خدماتی سودمند برای کاربران ویندوز اکس پی و 2000 برنامه  Diskpart است . برنامه Diskpart  یک مفسر سطر فرمانی طراحی شده به عنوان یک وسیله مدیریت دیسک است .

Diskpart  ازجنبه های مختلف به برنامه خدماتی Fdisk ویندوز 98 شباهت دارد، اما قدرتمندتر و انعطاف پذیر تر است . Diskpart می تواند پارتیشنهای دیسک سخت را بسازد ، حذف کند ،و تغییر اندازه بدهد ، همچنین می تواند به دیسکها نماینده حرفی بدهد و تعدادی از تکالیف دیگر پیکربندی دیسک را انجام دهد ، اما در این مقاله ، توجه ما به ساخت و مدیریت پارتیشنها است.

 Diskpart را در کجا پیدا کنیم:

مایکروسافت Diskpart را در ویندوز اکس پی تعبیه کرده است . رویStart کلیک ويا Run  را انتخاب کنید. در پنجره  Run ، فرمان cmd را در کادر تایپ وروی OK کلیک کنیدتا یک پنجره نشانه فرمانی ظاهر شود. Diskpart را در نشانه فرمان تایپ کنید و کلید Enter  را بزنید.

 برنامه Diskpart نشانه فرمان را به Diskpart >  تغییر می دهد . برای خروج از Diskpart  و بازگشت به نشانه فرمان استاندارد، فرمان exit را تایپ کنید . کلید Enter  را بزنید.

فرمانهای پایه Diskpart:

پر استفاده ترین فرمانهای پایه عبارتند از  سه فرمان (List Disk،List Volume،List Partition)،  لیست و سه فرمان Select  (فرمانهای  Select Volume، Select Partition ،Select Diskِ ). این شش فرمان را در ترکیبهای مختلف برای بررسی پیکربندی دیسک سخت می توانید به کار بگیرید .

فرمان List Disk فهرستی از دیسکهای متصل به کامپیوتر شما و اطلاعاتی درباره آنها ، شامل اندازه ، فضای آزاد، و این که آیا آنها به صورت basic پیکربندی شده اند یا dynamic  به  نمایش در می آورد.

فرمان List Volume  فهرستی از والیومهای قابل دستیابی و اطلاعاتی درباره هر والیوم(Valume)  را ، شامل نام حرفی دیسک ، برچسب ، نوع فرمت ، نوع والیوم ، اندازه ،  وضعیت ، و این که آیا آن والیوم حاوی یک سیستم عامل هست یا نه به نمایش در می آورد .

فرمان  List Partition جدول پارتیشن دیسک فعلی را که توجه به آن معطوف است نمایش می دهد. اطلاعات جدول پارتیشن شامل نوع  پارتیشن ، اندازه آن ، و آفست (offset)آن است .

اکثر فرمانهای Diskpart   یک عمل را روی یک هدف ویژه (دیسک سخت ، والیوم ، یا پارتیشن )انجام می دهند. پیش از آن که بتوانید فرمانی را روی یک آبجکت (object ) صادر کنید ، باید آن آبجکت را انتخاب کنید، تا فرمانها ی بعدی به آن آبجکت توجه کنند. وقتی آبجکتی را انتخاب کردید،  تا زمانی که آبجکتی دیگر انتخاب شود یا یک فرمان دیگر به اجرا درآید که آن آبجکت را از دسترس خارج کند، مانند فرمان حذف ، برای فرمانها ی بعدی توجه روی آن آبجکت باقی می ماند.

فرمانهای Select بدین قرارند:

Select disk n

Select volume n

Select partition n

در این فرمانها به جای  n عدد مورد نظرتان را قرار دهید .

اگر مطمئن نیستید که کدام آبجکت مورد توجه است ، می توانید فرمانهای List Disk،List Volume ،یا List Partition را صارد کنید .

یک ستاره در کنار نام دیسک ،والیوم ، یا پارتیشن نشان می دهد که آبجکت برگزیده ( مورد توجه ) فعلی است . فرمانSelect را بدون هیچ پارامتری می توانید صادر کنید ، که در این صورت Diskpart  آبجکت انتخاب شده را باز خواهد گرداند.

برای دیدن جدول پارتیشن یک دیسک ، ابتدا باید آن را برگزینید . به عنوان مثال ، در یک سیستم دو دیسکی ، فرمان ListDisk  نام دیسکها را به صورتdisk0وdisk1 و نشان می دهد. برای دیدن اطلاعات پارتیشن دیسک دوم، فرمانListDisk1   را تایپ ، و سپس فرمانList Partition    را تایپ کنید.

 پارتیشن کردن یک دیسک:

سه فرمان بسیار متداول ساخت پاربیشن به قرار زیرند :

Creat partition primary [size=n] [offset=n]

Creat partition extended [size=n] [offset=n]

Creat partition logical [size=n] [offset=n]

به جای n درsize اندازه پارتیشنی را که می خواهید بسازید بر حسب مگابایت وارد کنید . اگر اندازه ای را مشخص نکنید ، Diskpart تلا ش خواهد کرد که از همه فضای قابل دستیابی بهره بگیرد.

به جایn   درOffset  مقدار آفست بایت مورد نظر خود را وارد کنید. اگر آفست را مشخص نکنید ، پارتیشن از اولین فضای آزاد کافی برای جا دادن یک پارتیشن شروع خواهد شد.

فرمان partition primary ، یک پارتیشن بر روی دیسکی که در حال حاضر بر گزیده شده است می سازد . پس از آن که یک پارتیشن را ساختید پس از آنکه یک پارتیشن را ساختید ، توجه به پارتیشن جدید معطوف می شود.

فرمان partition extended ، یک پارتیشن بسط یافته  ( logical partition ) بر روی دیسکی که در حال حاضر بر گزیده شده است می سازد. برای هر دیسک فقط ساخت یک پارتیشن بسط یافته مجاز است .

فرمان Partition logical  ، یک پارتیشن منطقی (Logical partition ) در داخل پارتیشن بسط یافته (این پارتیشن بسط یافته باید مورد توجه برنامه باشد ) می سازد .یک پارتیشن بسط یافته ممکن است حاوی چند پارتیشن منطقی باشد .

پس از آنکه پارتیشنی را شاختید ، باید برای آن یک حرف نماینده به دیسک معرفی کنید . ابتدا والیوم مورد نظرتان را برگزینید و سپس از فرمان Assign   برای نسبت دادن یک حرف نماینده دیسک بهره بگیرید: assign [letter=d] . به جای d حرف نماینده دیسک مورد نظر خود را وارد کنید.

مثال: فرض کنید به تازگی یک دیسک سخت جدید دوم ، و خالی را به کامپیوتر خود اضافه کرده اید ، و می خواهید آن را با استفاده از حروف دیسک E ، F وG به سه والیوم پارتیشن بندی کنید .

برای فهرست کردن دیسک های متصل به کامپیوتر خود ، فرمان List Disk  را تایپ کنید .Disk Part  دیسکها را به صورت disk 0 و disk 1  فهرست باید کرد . برای انتخاب دیسک جدید ، فرمان Select disk 1  را تایپ کنید .برای ساخت یک پاتیشن 4098 مگابایتی جدید ، فرمان زیر را تایپ کنید:

  Creat partition primary size=4098

توجه برنامه به پارتیشن جدید تغییر خواهد کرد .

سپس ، فرمان Assign letter =E   را برای نسبت دادن یک حرف نماینده دیسک به پارتیشن جدید تایپ کنید . برای ساخت یک پارتیشن بسط یافته ، فرمان زیر را تایپ کنید :

 Creat partition extended

ما هیچ اندازه ای را مشخص نکرده ایم ، در نتیجه ، پارتیشن بسط یافته از همه فضای باقی مانده روی دیسک برگزیده ( مورد توجه فعلی ) استفاده خواهد کرد . اگر بخواهید یک پارتیشن منطقی 4098 مگابایتی در داخل این پارتیشن بسط یافته ، بسازید فرمان زیر را تایپ کنید:

Creat partition logical size=4098

حتما می خواهید یک حرف نماینده دیسک به پارتیشن منطقی جدید نسبت بدهید . برای این مثال ما فرمان Assign letter =F  را تایپ کردیم. برای ساخت یک پارتیشن منطقی دوم ، عبارت زیر را تایپ کنید:    

Creat partition logical

برای نسبت دادن یک حرف نماینده دیسک به این پارتیشن جدید ، فرمان Assign letter =G  را تایپ کنید .

حذف یک پارتیشن:

گاه و بیگاه ، ممکن است لازم باشد که یک پارتیشن را حذف کنید . از فضای پارتیشن حذف شده میتوانید برای ساخت پارتیشنی دیگر با بزرگتر کردن یک پارتیشن موجود استفاده کنیم . نمی توانید پارتیشن سیستمی یا پارتیشن بوت ، یا هر پارتیشنی را که حاوی فایل صفحه بندی (Paging file ) فعال است حذف کنیم . برای حذف پارتیشنی که در حال حاضر مورد توجه است ، فرمان delete partition  را تایپ کنید:

مثال: فرض کنید می خواهید پارتیشن منطقی دوم را که پیشتر روی دیسک 1  یافتیم حذف کنیم . فرمان Select disk 1   را تایپ کنید . ( ما در مثال قبل ، disk1 را انتخاب کرده بودیم، اما همیشه بهتر است وقتی می خواهید پارتیشنی را حذف کنید اول صریحا دیسکی را که می خواهید برگزیده شود انتخاب کنید . ) سپس ، فرمان select partition 4   را تایپ کنید . این کار باعث می شود که توجه برنامه به پارتیشن چهارم برروی دیسک 1  معطوف شود. سپس ، فرمان delete partition 4   را تایپ کنید.

بزرگتر کردن یک پارتیشن:

اگر پارتیشنی ساخته اید که به مرور زمان پر شده است و برای کارهای فعلی شما کوچک است ، و یک والیوم سیستمی یا بوت فعال نیست ، می توانید آن را بزرگ کنید . می توانید از فرمان  Extend  برای بزرگ کردن پارتیشنی که در حال حاضر برگزیده اید بهره بگیرید . برنامه فضای اختصاص نیافته موجود بر روی دیسک را به این پارتیشن ملحق می کند . فضای اختصاص نیافته باید بعد از پارتیشن انتخاب شده فعلی باشد ( یعنی آفست آن بالاتر باشد ).

اگر پارتیشنی را که می خواهید بزرگ کنید تا به حال فرمت نشده باشد ، یا با NTFS   فرمت شده باشد ، هیچ اطلاعاتی از بین نخواهد رفت. اگر این پارتیشن با سیستم فایلی به جز NTFS  فرمت شده باشد ، فرمان Extend  کار نخواهد کرد و این پارتیشن بدون تغییر باقی خواهد ماند .

Extend [size=n] [disk=n]

 به جای حرف n  در پارامتر size  ، عدد متناظر با تعداد مگابایتی را که می خواهید به پارتیشن اضافه کنید قرار دهید. پارامتر disk فقط با دیسکهای دینامیک به کار برده می شود . برا ی این مقاله ، می توانید از این پارامتر بگذرید.

مثال: فرض کنید می خواهید پارتیشن 3 در سیستم دو دیسکی خود را به اندازه 2048  مگابایت توسعه بدهیم . این مقدار فضا را از فضای اختصاص نیافته موجود بر روی دیسک 1 خواهیم گرفت . این فضا موجود است چون ما پارتیشن 4 را حذف کردیم که بالای پارتیشن 3 قرار داشت .

فرمان Select disk 1 را تایپ کنید ، آنگاه فرمان select partition 3 را تایپ کنید ، و سپس فرمان Extend size =2048 را تایپ کنید.

بازیافت یک دیسک گمشده:

برنامه Disk Part  حاوی فرمان Clean که از آن می توانید برای پاک کردن پارتیشنی که ویندوز نمی تواند شناسایی کند یا حذف اطلاعات پارتیشن بندی در صورتی که اشتباهی مرتکب شوید استفاده کنید .

دو نوع فرمان Clean وجود دارد: Clean و Clean all . فرمان Clean all کل پارتیشن و اطلاعات والیوم را از دیسک سختی که در حال حاضر مورد توجه است حذف می کند ، و همه قطاعهای (sector ) روی دیسک را صفرمی کند، که همه داده های روی دیسک مذبور را حذف می کند . فرمان Clean  فقط در Master boot record  و اطلاعات قطاعهای پنهان رونویسی می کند.

امکانات دیگر:

برای دستیابی به اطلاعات کامل به سایت www.microsoft.com مراجعه کرده و کلمه DiskPart  را جستجو کنید .

در صورتی که شما نیز از پرینترهای Epson استفاده میکنید احتمالأ متوجه شده اید که هنگامي كه كارتريج Epson در حال تمام شدن است ، پرينتر يكدفعه از كار باز ايستاده و پيغامي را صادر مي‌كند. بدين ترتيب ديگر به جوهر باقي مانده توجهي نكرده و زماني شروع به‌كار مي‌كند كه كارتريج جديدي به كار گرفته شود. با این کار همواره مقداری از جوهر کارتریج هدر میرود اما چه بهتر كه از آخرین قطره جوهر بتوان استفاده كرد. در این ترفند قصد داریم تا روشی به منظور این کار معرفی کنیم.

پخش كننده جوهر در اپسون با يك چيپ كار مي‌كند كه به درايور چاپگر اطلاعاتي در مورد ميزان جوهر موجود مي‌دهد.

يكي از فوايد اين مسئله اين است كه ديگر شما مجبور به دور انداختن اوراق چاپ شده به علت تمام شدن يك يا چند رنگ در هنگام چاپ نباشيد.

اين چيپ در بعضي از مدلهاي كارتريج به درستي عمل نمي‌كند. به همين علت هم در بعضي مواقع خواستار يك كارتريج پر از جوهر مي‌گردد و ديگر كاري به جوهر باقي مانده ندارد. البته از بعد از دادن پيغام هم مي‌توانيد اوراق خود را به چاپ برسانيد، اما خودتان بايد با چشم مواظب باشيد كه مشكلي پيش نيايد و در صورت مشاهده اولين كمبود رنگ، آن را عوض كنيد.

اگر چاپگر بدون جوهر كار بكند اين امكان وجود دارد كه هد چاپگر آسيب ببيند.

ابزار SSC Service Utility

 را كه می‌توانيد از آدرس www.pcwelt.de/downloads/druck-dtp/druck/100906 دريافت كنيد، مي‌تواند نشان دهنده جوهر را در بيش از 100 چاپگر اپسون تغيير دهد. اينكه آيا مدل شما نيز در اين ميان پيدا مي‌شود يا نه را مي‌توانيد در سايت زير چك كنيد: www.ssclg.com/epsone.shtml حتي اگر علاقه‌مند نيستيد، باز هم يكبار ديدنش ضرري ندارد.

زير گزينه “Configuration” مدل چاپگر خود را انتخاب كنيد. در گزينه “Ink Monitor" مي‌توانيد ميزان جوهر هر كدام از منابع خود را مشاهده كنيد. اگر ابزار را ببنديد، به عنوان آيكوني در Systray پديدار مي‌گردد. با دگمه راست ماوس بر روي آيكون كليك كنيد و گزينه "Reset Counters" را انتخاب كنيد. اكنون اين امكان براي شما وجود خواهد داشت كه توسط گزينه "Reset all Counters" چيپهاي تمامي منابع را به عقب باز گردانيد. به عنوان جايگزين مي‌توانيد نشاندهنده هر جوهر را جداگانه انتخاب كنيد. اگر كار را درست انجام داده باشيد، گزينه "Ink monitor" منبع پري را به شما نشان خواهد داد. اگر پيغام زير به شما داده شد: "...Please use ink freezer..." نمي‌توانيد نشان‌دهنده كارتريج را تغيير دهيد. به جاي اين كار مي‌توانيد عدد استاندارد جوهر را ساكن سازيد. براي اين كار بايد به پخش كننده جوهر يك كارتريج اصلي پر را نسبت دهيد كه ميزان اعداد آن جايگزين اعداد قديمي شوند.

با دگمه راست ماوس بر روي آيكون SSC Service Utility كليك كرده و گزينه زير را انتخاب كنيد: “Cartridge exchange, Move head to exchange Position” اكنون منابع به موقعيت تعويض در مي‌آيند بدون اينكه نرم‌افزار خدماتي اپسون، اين مسئله را يادداشت كند. جوهر جديد را جايگزين كنيد، چند خط چاپ كرده و عدد استاندارد جوهر را توسط گزينه “Ink Freezer, Store Counters Values" ذخيره كنيد. سپس دوباره منبع قديمي را جايگزين كنيد.

اكنون چيپ را توسط گزينه "Ink Freezer, Restore Values Back" با عدد جوهر جديد، initialize كنيد. اگر پيغام "Ink Counters Value restored" ظاهر شد، موفق شده‌ايد اما اگر گزينه "Wrong Stored data" به چشمتان خورد، چاپگر متوجه تعويض كارتريج شده و اينگونه مانع از تعويض عدد مي‌شود. گاهي‌اوقات دربار دوم اين عمل صورت مي‌پذيرد.

توجه: اگر هنوز زمان زيادي تا استفاده از ترفند گفته شده در مورد كارتريج جديد در پرينتر شما باقيمانده است بهتر است زودتر از اين ترفند استفاده نكنيد.

(به نقل از PCWorldIran)

پرینترهای Inkjet فوق العاده ارزان هستند و قیمتی پایین دارند ، ضمن آنکه هم پرینتر رنگی هستند ، هم اسکنر و هم دستگاه کپی . اما قیمت کارتریج های جوهر آنها نسبت به قیمتشان بسیار گران است. اگر پرینتر را به قیمت ۲۰۰ هزار تومان میخرید ، قیمت دو کارتریج سیاه و دیگری رنگی آن نزدیک به ۱۰۰ هزار تومان می شود . که حتی برای خرید هر ۳ ماه یکبار هم گران بنظر می رسد. لذا اکثر توجهات بجای حفظ و نگهداری از پرینترها ، به کارتریجها معطوف شده است. در این ترفند قصد داریم به معرفی نحوه نگهداری این کارتریج های پرینتر به شکل صحبح بپردازیم.


قابل ذکر است که این کارتریجها را می توان پر کرد که قیمت هر بار شارژ (هر دو) چیزی معادل ۵۰ هزار تومان میشود که صرفه جویی خوبی را در بر دارد . اما باید توجه کنید که وقتی کارتریج جوهر تمام میشود یا نزدیک تمام شدن است اگر دقت لازم را در نگه داری از آن بعمل نیاورید ، سریعا خشک شده و دیگر نمی توان آنرا پر کرد . بدین ترتیب مجبور هستید پول بیشتری برای خرید دو عدد کارتریج نو صرف کنید . پس وقتی اولین آثار اتمام جوهر هر کدام از کارتریجهای رنگی یا سیاه را مشاهده کرده ، وقت را تلف نکنید و سریعا آن کارتریج را از پرینتر خارج کرده و به روش زیر بسته بندی کنید تا به دست کسی برسانید که بتواند آنرا برایتان شارژ کند . اگر خودتان هم میتوانید کار شارژ را انجام دهید ، چه بهتر ، باز هم صرفه جویی کرده اید .

▪ برای بسته بندی هر کارتریج بصورت جداگانه به وسایل زیر نیاز دارید :
۱) یک عدد کیسه پلاستیکی زیپ دار (زیپ لاک)
۲) یک نوار باریک (۳۰ در ۲ سانتیمتر) از پارچه کرکی یا کاغذ کاهی نسبتا کلفت یا دستمال کاغذی کلفت
۳) یک عدد کش حلقه ای

▪ روش بسته بندی به شرح زیر است:
۱) کارتریج خالی را از پرینتر خارج کنید .
۲) نوار باریک را چند تا کنید تا به اندازه طول حدود ۳ سانتی متر کوچک شود . آنرا خیس کنید . این خیسی باید حاوی آب باشد اما چکه نکند .
۳) کارتریج و نوار خیس شده را در پلاستیک قرار دهید . (رقص دانش) توجه کنید که نوار خیس کافی است به بدنه کارتریج بچسبد و نباید هیچگونه تماسی با هد چاپ یا قسمت های جوهری کارتریج داشته باشد . وظیفه این نوار خیس ، مرطوب نگهداشتن داخل پلاستیک است .
۴) کیسه را بسته و زیپ آنرا خوب ببندید .
۵) با کش دور پلاستیک را مهار کنید .
۶) هرچه سریعتر نسبت به شارژ آن اقدام کنید .
اگر نتوانستید کارتریج را به موقع شارژ کنید لازم است تا نوار کاغذی را حداقل هفته ای یکبار مجدا خیس کنید .

● پس به نکات مهم زیر دقت کنید:
۱) به محض تمام شدن جوهر کارتریج ، آنرا از پرینتر خارج کرده و در کیسه پلاستیکی قرار دهید . در غیر اینصورت کارتریج سریعا خشک شده و باید بدور انداخته شود .
۲) در کارتریج رنگی ، به محض اتمام اولین رنگ ، کارتریج را بسته بندی کنید . تغییر رنگ طبیعی تصاویر به شما کمک میکند تا متوجه اتمام یک رنگ شوید .
۳) اگر هرچه سریعتر کارتریج را پر کنید ، شانس کار مجدد با آنرا خواهید داشت .

(به نقل از وین بتا)

همه شما تاکنون بارها و بارها از ماشین حساب استفاده کرده اید. عملیات مختلف اعم از 4 عمل اصلی و در ماشین های حساب های پیشرفته تر ، عملیات کاربردی دیگری به وسیله همین ماشین حساب هایی که در خانه همگی ما یافت میشود صورت میگیرد. اما آیا تاکنون با ماشین حساب اعمال دیگری جز این عملیات انجام داده اید؟ در این ترفند قصد داریم تا ترفندهایی بسیار متفاوت ، استثنایی و مخفی را برای شما مطرح کنیم که با بهره گیری از آنها میتوانید از این پس به ماشین حساب خود طور دیگری نگاه کنید!

خاموش کردن ماشین حساب به روشی دیگر
این ترفند بر روی بسیاری از ماشین حساب های قدیمی و جدید قابل استفاده است. به ویژه ماشین حساب های مدرسه ای. مخصوصأ ماشین حساب هایی که دکمه OFF برای خاموش کردن مستقیم ماشین حساب دارند و اتوماتیک خاموش نمیشود. به ویژه اگر به فرض دکمه OFF ماشین حساب خراب شده باشد با این ترفند میتوانید آن را بدون نیاز به این دکمه خاموش کنید.
برای این کار ، پس از روشن کردن ماشین حساب ، کافی است دکمه های 2 و 3 را همزمان نگه داشته ، سپس دکمه ON را بزنید. خواهید دید که ماشین حساب خاموش میشود! این کار را با نگه داشتن دکمه های 5 و 6 نیز میتوانید انجام دهید.

یک باگ یا یک عمل ریاضی؟!
این ترفند بر روی ماشین حساب های معمولی مدرسه ای قابل اجراست.
بدین صورت که ابتدا یک عدد را به دلخواه وارد ماشین حساب کنید. سپس یکبار دکمه ضرب را زده ، سپس دکمه تقسیم و بعد دکمه مساوی را بزنید. عدد بی ربطی برای شما نمایان میشود. اما اکنون چند بار پیاپی دکمه مساوی را بزنید. خواهید دید که به عدد 0 میرسید! حالا کافی است یکبار دکمه ضرب را بزنید ، سپس دکمه جمع (به علاوه) ، و نهایتأ باز هم دکمه مساوی! خواهید دید که عددی که در ابتدا وارد کرده بودید برای شما (ایرون دات کوو دات ای ار) نمایان خواهد شد!
به عنوان مثال اگر 25 را وارد کنیم ، سپس دکمه های ضرب ، تقسیم و مساوی را به ترتیب و بزنیم ، عدد 0.04 را خواهیم داشت ، با فشردن 4 بار پیاپی دکمه مساوی به 0 میرسیم. حال ، اگر اینبار دکمه های ضرب ، جمع و مساوی را به ترتیب بزنیم به همان عدد 25 خودمان میرسیم!

کشف شماره تلفن از روی ماشین حساب!
ابتدا شماره 7 رقمی شماره تلفن خود را در نظر بگیرید بدون پیش شماره. (در تهران شماره قدیمی 7 رقمی را در نظر بگیرید ، رقم اول را تکرار نکنید!)
3 رقم ابتدا شماره تلفن خود را وارد ماشین حساب کنید. این عدد را در 80 ضرب کنید. عدد 1 را با آن جمع کنید. حاصل را در 250 ضرب کنید. 4 رقم پایانی شماره تلفن خود را با آن جمع کنید. مجددأ 4 رقم پایانی شماره تلفن را جمع کنید. عدد 250 را از حاصل کم کنید. حال حاصل را بر 2 تقسیم کنید! عددی که به دست میاید شماره تلفن شماست!

لازم به ذکر است از این دست ترفندها در ماشین حساب زیاد است و به نوعی یک شوخی به حساب میایند. این ترفند را هم به عنوان نمونه ای از این شوخی ها معرفی کردیم.

نوشتن کلمات با ماشین حساب!
در زبان انگلیسی برای هر عددی در ماشین یک حرف انگلیسی را در نظر گرفته اند. این حروف که حروف اصلی هم هستند به وسیله آنها میتوان هر عبارت یا کلمه ای را توسط ماشین حساب نوشت. اما با اندکی ذکاوت!
لیست این حروف و اعداد به شکل زیر است:

• 0=O
• 1=I
• 2=S
• 3=E
• 4=H
  
• 5=Z
• 6=G
• 7=L
• 8=B

AGP کامپيوترهای پيشرفته قادر به انجام عمليات گرافيکی زيادی می باشند. سيستم های عامل با رابط کاربر گرافيکی ، بازيهای کامپيوتری ، انيمشن و طراحی سه بعدی و ...

از جمله مواردی می باشند که انجام آنها نيازمد وجود سيستمی با توان گرافيکی بالائی است . در صورت استفاده کامپيوتر در مواردی نظير : تايپ ، صفحات گسترده ، کاربردهای ساده تجاری و ... ، لزومی به داشتن سيستمی با توان گرافيکی بالا نخواهد بود. کارت های گرافيک را می توان با استفاده از يکی از روشهای زير در کامپيوتر نصب کرد: OnBorad . تراشه گرافيک بر روی برد اصلی قرار دارد.

PCI . کارت گرافيک در يکی از اسلات های PCI نصب می گردد. AGP . کارت گرافيک در اسلاتی نصب خواهد شد که مخصوص کاربردهای گرافيکی طراحی شده است . بمنظور ارسال تصاوير ويديوئی ، نمايش بازيهای کامپيوتری ، به کارت هائی با بازدهی بمراتب بيشتر از PCI نياز است . در سال 1996 شرکت اينتل (AGP(Accelerator Graphics Port را که نسخه اصلاح شده ای از گذرگاه های PCI است ، عرضه نمود. هدف از طراحی تکنولوژی فوق ارائه تصاوير ويدئويی و انجام عمليات گرافيکی با سرعت بالا است . کارت های گرافيک که قبل از ارائه تکنولوژی AGP توليد می گرديدند، از يک گذرگاه برای ارتباط با پردازنده استفاده می کردند. گذرگاه يک کانال ارتباطی و يا مسير بين عناصر سخت افزاری موجود در يک کامپيوتر است . تکنولوژی AGP مبتنی بر نکنولوژی PCI است و برخی اوقات "گذرگاه AGP " ناميده می گردد ولی تکنولوژی فوق يک گذرگاه سيستم نمی باشد. تکنولوژی فوق يک اتصال نقطه به نقطه (Point-to-Point) است . به عبارت ديگر در تکنولوژی فوق تنها دستگاهی که از طريق AGP به پردازنده و حافظه ، مرتبطه می گردد ، کارت گرافيک است . در مسير مربوطه هيچگونه توقفی وجود نداشته و نمی توان ادعا نمود که AGP يک گذرگاه اشتراکی است . تکنولوژی AGP نسبت به PCI دارای ويژگی های زير است : کارائی سريعتر دستيابی مستقيم به حافظه AGP بمنظور افزايش کارآيی خود از چندين روش استفاده می نمايد :

 - AGP يک گذرگاه 32 بيتی با سرعت 66 مگاهرتز است . اين بدان معنی است که در يک ثانيه می توان 32 بيت داده را 66 ميليون مرتبه انتقال داد. - بر روی گذرگاه AGP دستگاه ديگری وجود ندارد بنابراين کارت گرافيک اجباری به اشتراک گذرگاه نخواهد داشت . در چنين حالتی کارت گرافيک قادر به عمليات خود با حداکثر ظرفيت و پتانسيل خواهد بود. - AGP از روش Pipelining برای افزايش سرعت استفاده می نمايد. در روش فوق برای بازيابی داده از مدلی مشابه فرآيندهای موجود در خط توليد استفاده می گردد.کارت گرافيک در پاسخ به يک درخواست ( سيگنال ) چندين بلاک داده را دريافت خواهد کرد. روش Pipelining مشابه سفارش غذا در يک رستوران است . فرض کنيد غذای مورد علاقه خود را در رستوران سفارش دهيد .پس از سفارش و آماده شدن، غذای مورد نظر در اختيار گذاشته می گردد در ادامه مجددا" غذای بعدی مورد علاقه خود را سفارش و منتطر آماده شدن خواهيد ماند.

در مدل فوق فرآيند تکراری : سفارش غذا(داده) و انتظار برای تامين خواسته بصورت تکراری انجام خواهد شد. می توان روش ثبت سفارش خود را تغيير و در ابتدا تمامی خواسته های خود را مشخص کرد. بديهی است در چنين مواردی زمان انتظار بين سفارشات متعدد حذف خواهد گرديد. در تکنولوژی AGP از روشی مشابه فوق برای بازيابی داده استفاده می گردد. يکی ديگر از علل افزايش کارائی تکنولوژی AGP ارتباط مستقيم آنها با حافظه است . ويژگی فوق از خصايص بسيار مهم AGP است . Texture Map مهمترين عنصر موجود در يک کارت گرافيک بوده و حجم بالائی از حافظه يک کارت گرافيک را اشغال می نمايد. با توجه به اينکه قيمت حافظه کارت های گرافيک بالا بوده و از لحاظ ظرفيت نيز دارای محدوديت هائی می باشند ، ميزان و تعداد Textures استفاده شده در کارت های گرافيک اوليه محدود بود . در سيستم های مبتنی بر AGP با استفاده از قابليت های حافظه سيستم، می توان اطلاعات مورد نطر را در حافظه کارت گرافيک ذخيره کرد. در يک سيستم مبتنی بر PCI هر Texture Map دو مرتبه ذخيره می گردد. در ابتدا از هارد به حافظه سيستم منتقل و در آنجا مستقر خواهد شد. زمانيکه می بايست از داده فوق استفاده گردد، از طريق حافظه سيستم در اختيار پردازشگر گذاشته خواهد شد. در ادامه نتايج از طريق گذرگاه PCI برای کارت گرافيک ارسال می گردند.

 در اين حالت اطلاعات مجددا" در FramBuffer کارت گرافيک ذخيره خواهند شد. در حقيقت هر Texture Map پس از پردازش دو مرتبه ذخيره می گردد ( يکی توسط سيستم و ديگری توسط کارت گرافيک ) AGP صرفا" يک مرتبه Texture Map را ذخيره می نمايد. امکان فوق با استفاده از يک بخش خاص با نام Graphics Address Remapping Table GART) موجود بر روی تراشه AGP تحقق می گردد. GART ، بخشی از حافظه سيستم را بمنظور نگهداری Texture maps استفاده می نمايد. در چنين حالتی کارت گرافيک و پردازنده اين تصور را خواهند داشت که Texture در FramBuffer کارت گرافيک می باشد. همانگونه که مشاهده گرديد، در يک کارت فاقد تکنولوژی AGP هر texture دو مرتبه تکرار و.پردازنده مجبور به انجام عمليات اضافه است . اندازه و تعداد texture نيزمحدود به FrameBuffer است .تمام عوامل فوق در کارت های مبتنی بر AGP بهبود يافته است . بدين علت کارآئی آنها بمراتب بالاتر از انواع ديگر است . انواع AGP سه نوع مشخصه متفاوت برای AGP وجود دارد : AGP 1.0 AGP 2.0 AGP Pro AGP 2.0 که شامل AGP 1.0 نيز می باشد از سه حالت (يک سرعته ، دو سرعته ، چهار سرعته) متفاوت برای عمليات استفاده می نمايد.در سه حالت فوق از سرعت 66 مگا هرتز استفاده می گردد ولی کارت های گرافيک 2x ، در هر سيکل دو مرتبه اطلاعات خود را ارسال و يک کارت گرافيک 4x در هر سيکل چهار مرتبه داده ها را ارسال می نمايد. AGP Pro بر اساس مدل AGP 2.0 ايجاد شده و از اسلات بزرگتری استفاده و دارای امکانات ويژه برای استفاده حرفه ای از کارت های گرافيک است .

کامپيوترهای که دارای اسلات از نوع AGP Pro و يا AGP 2.0 می باشند قادر به استفاده از کارت های AGP 1.0 و AGP 2.0 می باشند. اسلات AGP 1.0 با ساير مدل های فوق سازگار نخواهد بود. وضعيت گذرگاهها قبل از AGP اولين گذرگاه کامپيوترهای شخصی، هشت بيتی و با سرعت 4.77 مگاهرتز(ميليون سيکل در هر ثانيه ) بود. گذرگاه فوق قادر به ارسال هشت بيت داده در هر سيکل بود. در سال 1982 گذرگاه فوق تغيير وبصورت شانزده بيتی با سرعت 8 مگاهرتز مطرح گرديد. گذرگاه فوق ISA نامگذاری گرديد. طراحی گذرگاه فوق بگونه ای بود که امکان ارسال داده را با سرعت 16 مگا بايت در هر ثانيه فراهم می کرد. کارت های گرافيک اوليه از کارت های MonoChrome ( ارائه شده در سال 1980 ) تا کارت های SVGA ( ارائه شده در سال 1990) از يک اسلات ISA موجود بر روی برد اصلی استفاده می کردند. بموازات افزايش رنگ و وضوح تصوير در نمايشگرها، کارت های گرافيک ISA کند شدند. گذرگاه های از نوع ISA قادر به تزريق مناسب داده های گرافيکی برای پردازنده ، با سرعت مناسب نمی باشند. در ادامه استاندارهای ديگری در رابطه با گذرگاه ها مطرح گرديد . گذرگاه های EISA)Extendede Industry Standard Architecture ) (سی و دو بيتی و سرعت 8 مگا هرتز ) VL-BUS)Vesa Local Bus) نمونه هائی در اين زمينه می باشند.در اين زمان استانداری برای ارائه SVGA با قابليت 16/8 ميليون رنگ و وضوح تصوير 768 * 1024 ارائه گرديد. کارت های فوق در يک اسلات خاص موجود بر روی برد اصلی نصب می گرديدند. در چنين حالتی گذرگاه گرافيک بصورت يک "گذرگاه محلی" بوده و مستقيما" به پردازنده متصل بوده و می بايست در مجاورت پردازنده قرار گيرد. VL-BUS بصورت 32 بيتی بوده و با سرعتی معادل "گذرگاه محلی " فعاليت می نمايد و تمايل به ارتباط مستقيم با پردازنده دارد. وضعيت فوق در موارديکه صرفا" يک دستگاه و يا حتی دو دستگاه استفاده می گردد می تواند تحقق يابد ولی زمانيکه بيش از دو دستگاه به VL-BUS متصل گردد، کاهش کارآئی را بدنبال خواهد داشت .

بدين منظور VL-BUS صرفا" برای اتصال يک کارت گرافيک ( و يا دستگاهی که نيازمند سرعت بالا باشد ) استفاده گردد. کارت های VL-BUS با سرعتی معادل کلاک پردازنده با پردازنده مرتبط خواهند شد. مثلا" اگر پردازنده دارای سرعتی معادل 100 مگاهرتز باشد، کارت گرافيک قادر به ارسال داده بصورت 32 بيت و با سرعت 100 ميليون مرتبه در ثانيه است . در رابطه با رويکرد فوق دو مسئله وجود دارد : توليدکنندگان کارتهای گرافيک شاختی نسبت به سرعت سيستم کاربران ندارند( ايده ای ندارند) تمايل به ارتباط مستقيم با پردازنده باعث کاهش عملکرد و کارآئی پردازنده خواهد شد. در ادامه تکنولوژی PCI مطرح گرديد. PCI ترکيبی از تکنولوژي های ISA و VL-Bus است . در تکنولوژی فوق از ارتباط مستقيم دستگاههای نصب شده با حافظه استفاده شده است . برای ارتباط با پردازنده از يک " پل ارتباطی " استفاده شده است . در اين حالت سرعت و کارائی نسبت به VL-BUS افزايش يافته بدون اينکه مشکلاتی را از بعد کارآئی برای پردازنده ايجاد نمايد. AGP دارای کارآئی بمراتب بالاتری نسبت به PCI است .AGP يک تکنولوژی گرافيکی بوده که همچنان توسط طراحان مربوطه در جهت تکامل و افزايش عملکرد گام بر می دارد.

 یا DVD مورد علاقه شما ديگر كار نمی‌كند؟ دستگاه صدای عجيبی از خود می‌دهد و یا مدت زيادی طول می‌كشد تا بتواند محتویات داخل آن را اجرا کند؟ یا ممکن است در سطح زيرين خش‌های زيادی مشاهده شود؟ در این حالت چاره چیست؟ آیا باید از خیر استفاده مجدد از CD یا DVD خود بگذرید یا راه بهتری نیز وجود دارد؟ در این ترفند قصد داریم با استفاده از یک روش جالب ، CD خش دار خود را نجات دهیم و آن را مجددأ قابل استفاده نماییم.

راه حل: برای پوليش كردن تنها به خميردندان و يك دستمال  نرم‌ احتياج داريد كمی خميردندان را روی دستمال و يا پارچه پخش كنيد و سپس در حالت دايره‌ای صفحه خش‌دار را با دستمال پوليش كنيد. بايد تنها پس از چند حركت بتوانيد شاهد اولين نتايج باشيد. هنگامی كه خش‌ها از بين رفتند، CD را با آب بشوريد و آنرا با دستمال يا پارچه‌ای كه بدون كرك باشد پاك و خشك كنيد.

كپی اضافی: اگر CD شما دوباره اجرا شد، بهتر است سريعا يك backup آز آن تهيه كنيد. اگر دارای يك Audio CD‌ و يا فیلم DVD‌ می‌باشيد برای كپی كردن از برنامه مورد نظر خودتان استفاده كنيد. برای سی‌دی و يا دی‌وی‌دی‌های فايلی، به شما نرم‌افزار Tool unstoppable Coper را معرفی می‌كنيم. اين نرم‌افزار را می‌‌توانيد در سايت زير دانلود كنيد:
www.pcwelt.de/doenloads/tools-utilities/sonstiges/407801/index.html

اين نرم‌افزار اين شانس را به شما می‌دهد كه حتی در صورتی كه مديا به سختی قابل خواند باشد، فايل‌های خود را نجات دهيد.

یکی از رایجترین دلایل مراجعه کاربران به مراکز تعمیر کامپیوتر ، وجود مشکلات مرتبط با مادریورد و به ویژه بایوس آن و عدم توانایی حل این مسئله است. اما حل مشکل بایوس مادربورد بسیار ساده است. تنها کافی است بایوس را مجدد نصب نمایید. اما شاید صورت این کار اندکی پیچیده باشد ، در این ترفند قصد داریم تا نحوه کامل نصب و آپدیت بایوس را به شکل تصویری برای شما مطرح کنیم.

هنگام اولين استفاده از مادربوردهای جديد، كامپيوتر را در حالت DOS بوت كنيد، ديسكت خالی و فرمت نشده‌ای را در درايو :A قرار دهيد.

در مقابل اعلان DOS فرمان مقابل را تايپ كنيد:  C:Format A:S  يا در ويندوز قسمت My Computer را كليك كرده و روی ديسك درايو  :A دكمه راست ماوس را فشار دهيد و Format را انتخاب كنيد. توسط روش گفته شده می‌توانيد يك Boot diskette بدون AUTOEXE.BAT و CONFIG.SYS درست كنيد.

سپس سي دی مادربورد را در ديسك درايو خود قرار دهيد. AFLASH.EXE را بر روی ديسكت شروع خود كپی كنيد. در غير اينصورت از صفحه داون لود ايسوس برای آخرين نسخه برنامه كمكی بايوس AFLASH.EXE استفاده كنيد.

توجه داشته باشيد كه حتما فايل‌ها را قبل از كپی بر روی ديسكت از حالت فشرده خارج كنيد.

صفحه داون لود ايسوس را از طريق سايت زير می توانيد پيدا كنيد:

http://support.asus.com/download/download.aspx?SLanguage=en-us

توجه:

AFLASH.EXE به صورت فشرده نشده تنها در محيط DOS قابل شروع و فعاليت است و نه در ويندوز. در نتيجه بدون توجه به اينكه می‌خواهيد بايوس را به‌روز كنيد، می‌بايستی يك ديسكت شروع جديد درست كنيد.  لطفا AFLASH.EXE را روی ديسكتی كپی كنيد كه می‌خواهيد توسط آن سيستم را فعال كنيد.

به علاوه شما بايد بوت كردن از طريق فلاپی درايو را به عنوان اولين ديسك درايو در ترتيب بوت قرار دهيد.

 فرايند به روز رسانی BIOS

به روزرسانی بايوس با استفاده از aflash:

1- Asus-Online-Update (داون لود از طريق مراجعه به سايت ايسوس) برای جديدترين نسخه بايوس و ضبط كردن آن بر روی ديسكت.

2- از ديسكت، همانگونه كه در بالا نيز گفته شد، برای شروع سيستم استفاده كنيد.

3- در محيط DOS بر روی ديسك درايو A:AFLASH.EXE را اجرا كنيد.

4- در MAIN MENU گزينه update bios main block from file را انتخاب كنيد. مربوط به [ 2update BIOS Including Boot Block and ESCD]

5- بعد از اينكه فرايند به روز رسانی به پايان رسيد، ديسكت را از ديسك‌درايو بيرون آورده و كامپيوتر را خاموش كنيد.

6- كامپيوتر را روشن كنيد و به منوی BIOS برويد. گزينه LOAD SETUP DEFAULTS را انتخاب كنيد تا بتوانيد بايوس جديد را فعال كنيد، سپس بقيه موارد را در بايوس تنظيم كنيد.

توجه:

اگر در هنگام BIOS-Update دچار مشكلی شديد، كامپيوتر را خاموش و يا از نو شروع  نكنيد بلكه تنها فرايند update را دوباره تكرار كنيد.

اگر مشكل همچنان وجود داشت از نسخه پشتيبانی بايوس اصلی كه بر روی ديسكت بود استفاده كنيد و آن را دوباره نصب كنيد. اگر نتوانيد از EZFlash برای پايان موفقيت‌آميز فرايند استفاده كنيد، سيستم شما قادر به شروع نخواهد بود.

اگر در چنين موقعيتی قرار گرفتيد از پشتيبانی شهری ويا تلفنی ايسوس كمك بگيريد تا شما را راهنمايی كنند.

استفاده از BIOS-Flash-Utility:

AFLASH.EXE يك برنامه كمكی است برای update كردن بايوس و قادر به update كردن Motherboard-BIOS می‌باشد.

هنگام شروع سيستم به كار شما می‌توانيد چهار شماره آخر نسخه بايوس موجود در سيستم را در قسمت چپ ( بالا) در صفحه مانيتور مشاهده كنيد. هر چه اين اعداد بزرگتر باشند، نسخه جديدتر است. اين برنامه كمكی تنها در محيط DOS قابل اجرا است.

توجه: مثال زير می‌تواند با اشكال نشان داده شده بر روی صفحه مانيتور شما كمی تفاوت داشته باشد.

1- شما می‌توانيد از پشتيبانی اصلی استفاده كنيد تا بايوس را دوباره نصب كنيد. (البته چنانچه احتياج باشد)

البته شما باز هم به AFLASH.EXE Utility (به صورت فشرده نشده) احتياج خواهيد داشت تا ديسك درايو ديسكت را به عنوان ديسك درايو بوت تنظيم كنيد. سپس در مدل FORMAT A:/S  :DOS را وارد كنيد تا بتوانيد يك ديسكت شروع درست كنيد.

CONFIG.SYS و AUTOEXEC.BAT را حذف كنيد و مورد [1] را انتخاب كنيد. فايل بايوس موجود و فعال را به همانگونه كه صفحه مانيتور آنرا نشان می‌دهد ضبط كنيد (بايوس موجود را در فايلی ذخيره كنيد)

سپس هنگامی كه بايد اسم فايل را وارد كنيد اسمی مانند (A:XXX-XX-XXX) را وارد كنيد و تاييد كنيد.

2- BIOS-Update به علاوه ESCD و Boot-Block: اين مورد می‌تواند BIOS-BOOT-BLOCK و اعدادACPI ESCD(Extended System Configuration Data) را از فايل بايوس ديگری Update كنيد.

اين بايوس می‌تواند يك فايل جديد و يا پشتيبانی از "save current BIOS to File" (بايوس موجود رادر فايلی ضبط كنيد) باشد.

متدهای داون لود كردن يك فايل جديد بايوس را در قسمت بعدی خواهديد ديد.

اگر فايل بايوس خودرا می‌خواهيد update كنيد، در Main Menu كليد [2] را و همچنين كليد را فشار دهيد، سپس بر روی صفحه مانيتور بخش 'Update BIOS Including Boot Block and ESCD" ظاهر می‌گردد.

اسم و مسير بايوس مورد نياز را بنويسيد مثلا (A:XXX-XX-XXX) و سپس تاييد كنيد.

مطمئن شويد، كه آيا می خواهيد با صفحه مانيتور نشان داده شده ادامه كار دهيد يا نه؟ اگر اينگونه است دكمه "Y" را فشار دهيد تا فرايند شروع به كار كند.

برنامه كمكی update هم اكنون با يك پيام BIOS-Update شروع می‌كند هنگامی كه اين برنامه كمكی به پايان برسد، پيام "flashed successfully" ظاهر می‌گردد.

لطلفا مرحله‌‌های موجود در شكل بعدی را انجام دهيد تا بتوانيد فرايند BIOS-Update را به پايان برسانيد.

از ASUS EZflash برای update كردن بايوس استفاده كنيم:

عمل ASUSEZ Flash به شما اجازه می‌دهد كه بايوس را بدون رفتن مسير طولانی در ميان فرايند شروع از ديسكت و استفاده از برنامه‌های كمكی پايه‌ای DOS بسيار راحت update كنيد.

EZFlash در ميان افزار بايوس درست شده است و به همين فاصله تنها با فشار دادن "Alt"+"F2" در هنگام (Power-onself tests (Post) قابل دسترسی است.

مراحل را پله به پله انجام دهيد تا بتوانيد بايوس را توسط استفاده از Update، EZflash كنيد.

1- از وب سايت ايسوس، جديدترين فايل بايوس را داون لود كنيد. اين فايل را بر روی ديسكتی ضبط كنيد (برای اطمينان خاطر نام آنرا دقيقا روی برگه‌ای بنويسيد چون نام كامل فايل را بايد در صفحه EZ flash بنويسيد).

2- كامپيوتر را از اول راه اندازی كنيد.

3- برای اينكه از Ez Flash استفاده كنيد، در هنگام post دكمه‌های "Alt"+"F2" را فشار دهيد تا تصوير زير برای شما ظاهر شود

4- ديسكتی كه محتوای آن فايل جديد بايوس می‌باشد را در ديسك درايو قرار دهيد. اگر بدون گذاشتن ديسكت درون ديسك درايو مرحله 5 را شروع كنيد پيام error مقابل ظاهر می‌شود.

"WARNING!Device not ready"

5- هنگام درخواست نوشتن با ظاهر شدن متن زير:

"Please Enter File Name for NEW BIOS"

اسم فايل بايوس (از فايل داون لود شده) را وارد كنيد و "Enter" را فشار دهيد.

EZ Flash به صورت اتوماتيك وارد ديسكران :A شده و دنبال اسم فايل داده شده می‌گردد. هنگامی كه آنرا پيدا كرد، به توضيحات و اقدامات پيشنهادی كه بر روی صفحه مانيتور ظاهر می‌شود، توجه كنيد:

اگر اسم فايل بايوس را اشتباه بنويسيد، پيام "WARNING! File not Found" ظاهر می‌شود.

"Enter" را فشار دهيد تا پيام را تاييد كنيد و سپس اسم درست را وارد كرده و دكمه "Enter" را فشار دهيد.

6- در قسمت تقاضا برای وارد كردن (Y/N) حرف Y را وارد كنيد تا فرايند update را ادامه دهد (در شكل بالا، می‌توانيد مكان سوال را مشاهده كنيد).

اگر N را فشار دهيد، ضميمه EZ-Flash  را به پايان می‌رساند و سيستم را دوباره از اول بدون BIOS-Update جديد، شروع می‌كند.

اگر حرف Y را فشار دهيد تصوير زير ظاهر می‌گردد.

7- حرف Y را فشار دهيد تا قسمت مركزی بايوس را Update كنيد (در هنگام Update كردن قسمت‌های بايوس، كامپيوتر را خاموش نكنيد و گرنه دچار مشكلاتی در سيستم خواهيد شد).

8- هنگامی كه فرايند Update به كلی تمام شد. پيام "Press any key to reboot" ظاهر می‌شود.

9- يك دگمه دلخواه را فشار دهيد تا سيستم را با بايوس جديد دوباره راه بيندازيد.

(به نقل از PCWorld)

یکی از بزرگترین مشکلاتی که کاربران با آن روبرو هستند مشکل فراموش کردن پسورد BIOS کامپیوتر است. چرا که با این کار دیگر امکان ورود به کامپیوتر را نخواهند داشت. معمولأ برای رفع این مشکل درآوردن باتری ساعت از روی مادربورد پیشنهاد میشود. اما این کار همیشه و هرجا قابل انجام نیست. چرا که ممکن است سیستم شخصی شما نباشد یا حتی دستگاه یک لپتاپ باشد. اما با استفاده از این ترفند شما به سادگی و تنها با تایپ یک دستور ساده پسورد ذخیره شده روی BIOS را کلأ محو میکنید! یقینأ چنین راهی را در هیچ جای دیگر نخواهید یافت! لازم به ذکر است این ترفند بر روی تمامی BIOS ها قابل انجام است و تفاوتی در نوع آن نمیکند.

برای این کار:
شما ابتدا نیاز به یک سی دی Bootable دارید. این نوع سی دی در هر مکانی یافت میشود. سی دی نصب ویندوز شما هم احتمال بسیار زیاد Bootable است.
همچنین میتوانید خودتان یک فلاپی بوتیبل بسازید. آموزش این کار قبلأ در سایت مطرح شده است.
مهم این است که شما به نوعی وارد خط فرمان شوید.
همچنین اگر DOS دارید میتوانید از آن استفاده کنید.
پس از ورود به خط فرمان با استفاده از هر یک از طرق بالا کافی است دستورات زیر را با دقت وارد نمایید:

DEBUG

O 70 71-

O 71 72-

O 72 73-

Q-

دقت کنید بعد از وارد کردن هر خط دکمه Enter را بزنید ، سپس خط بعدی را وارد کرده و مجدد Enter بزنید تا به خط پایان برسید.
اکنون پس از وارد کردن آخرین خط کار تمام است و شما میتوانید مطمئن باشید پسورد BIOS شما پاک شده است.
حال سیستم را Reset کنید و مشاهده کنید که دیگر پس از ورود به سیستم از شما پسوردی خواسته نمیشود.

ممکن شما نیز با صداهای كوتاه سوت و در برخي موارد متناوب كه معمولأ از اسپيكر كامپيوترتان به دلايل مختلف پخش مي شود برخورد داشته اید. به اینگونه صداها در اصطلاح Beep گفته مي شود. در این ترفند قصد داریم به معرفی روشی ساده از طریق رجیستری بپردازیم که با بهرگیری از آن میتوانید برای همیشه از دست این سوتهای آزار دهنده رهایی یابید.

بدین منظور:
از منوی Start وارد Run شده و دستور regedit را وارد کرده و Enter بزنید تا وارد ویرایشگر رجیستری شوید.
اکنون به آدرس زیر بروید:
HKEY_CURRENT_USER/Control Panel/Sound
اکنون از قسمت دیگر پنجره ، بر روی Beep دوبار کلیک کنید و در پنجره باز شده در قسمت Value data ، عبارت yes را به no تبدیل کرده و دکمه OK را بزنید.
سپس از رجیستری خارج شده و سیستم را مجدد راه اندازی نمایید.

یکی از مشکلات عدیده ای که کاربران کامپیوترهای خانگی با آن روبرو هستند مشکل لرزش ناگهانی تصویر مانیتور است که بنا به هر دلیلی اعم از نوسانات برق و ... گاه به گاه رخ میدهد و تا حدودی آزار دهنده است. هر چند این مشکل در مانیتورهای LCD به دلیل عدم وجود لامپ تصویر حل شده است اما هنوز هم بسیاری از مانیتورهای غیر LCD استفاده میکنند. در این ترفند می خواهم به معرفی راه های رفع این مشکل بپردازم.


مانیتور سامسونگ
* حتما درایور کمکی مانیتور را از روی سی دی موجود در داخل کارتون مانیتور نصب کنید.
* از یک کابل Back to Back استفاده نمایید. این کابل ، کابلی است که تغذیه برق مانیتور را از کیس گرفته و نوسان برق مانیتور را از بین میبرد.
* اسپیکر ها را مانیتورتان دور تر کنید چرا که در ساختار اسپیکرها سیم پیچ و آهنربایی به کار رفته که میتواند گودال های فرکانسی عمیقی در کنارهای تصویر مانیتورتان ایجاد کند که از بین بردن این گودال های مغناطیسی اصلأ ساده نیست.
* پیشنهاد میشود فرکانس صفحه را بر روی 85 هرتز تنظیم نمایید. بدین منظور بر روی قسمت خالی از محیط دسکتاپ راست کلیک کرده و Properties را برگزنید. سپس به تب Settings رفته و روی دکمه Advanced کلیک کنید. در پنجره جدید به تب Monitor بروید. اکنون در قسمت Screen refresh rate مقدار Hertz 85 را انتخاب کنید. اکنون تمام پنجره ها را OK کرده و خارج شوید.

می تونید سوییچ برق دکمه پاور کیس رو هم قطع کنید تا دیگه کسی نتونه سیستم رو روشن کنه  تا برای روشن کردنش اون دکمه ای که شما انتخاب کردید لازم باشه بزنید

اين قابليت مي تونه با Modem كه وقتي تلفن زنگ مي زنه كامپيوتر روشن بشه يا با زدن دكمه Mouse يا تكان دادنش نیز صورت بگيره

موفق باشید

چقدر از کیبورد خودتان راضی هستید؟ آیا به درستی کار می کند؟ تمامی این کلیدها در صورتی می توانند مورد استفاده باشند که همگیشان به درستی کار کنند. کافیست یکی از آنها کار نکند دیگر صفحه کلید شما مورد اطمینان نیست و بزودی به کلیدی که کار نمی کند نیاز پیدا خواهید کرد. قبل از آنکه اعصابتان بخاطر مدام فشار دادن کلید خراب، خرد شود، چند نکته زیر را هم امتحان کنید شاید کلید کیبورد سر به راه شد و مدتها در کنارتان بدرستی انجام وظیفه کرد. در این ترفند سعی می کنیم مرحله به مرحله سرویس را به شما آموزش دهیم.


مراحل سرویس:

ابتدا کامپیوتر را خاموش کنید. سپس کیبورد را از کامپیوتر جدا کنید و آنرا به پشت برگردانید و تمامی پیچهای آنراباز کنید. سعی کنید در کنار دستتان ظرفی باشد که پیچها را درون آن بیندازید تا گم نشود. سپس قاب روی کیبورد را به آرامی و با دقت بردارید و مراقب باشید تا کلیدها از روی قاب جابجا نشوند، اکثر کیبوردها بعد از باز کردن پیچهایشان بوسیله خارهایی چفت می باشند، این خارها در کنار کیبورد وجود دارد، سعی کنید آنها را به آرامی باز کنید تا دو سطح کیبورد آزاد شود، این کار را به دقت انجام دهید تا این خارها نشکند.سپس قاب محافظ صفحه کلید راباز کنید. دقت کنید معمولا این قاب توسط پیچهایی به بدنه متصل می باشند. بعد از باز کردن پیچها امکان دارد باز هم قاب باز نشود. در بعضی از کیبوردها علاوه بر پیچ ، چفتهای پلاستیکی نیز وجود دارند که مانع از باز شدن صفحه محافظ می شوند آنها را با دقت آزاد کنید.
اکنون پنبه ای را به الکل سفید آغشته کرده و دو سطح مدار صفحه کلید را به آرامی تمیز کنید. بسیار احتیاط کنید که به مدارها آسیبی نرسانید. بعد از تمیز کردن،برد مربوطه را با پنبه خشک تمیز کنید تا اگر جرمی بجا مانده از بین برود و باعث قطع ارتباط دو سطح مدار نشود. توجه داشته باشید که در بعضی از موارد بعد از تمیز کردن مدار باز هم مشکل کماکان باقی می ماند.
در اکثر این موارد اتصال مدار قطع شده است، این امر بیشتر زمانی اتفاق می افتد که مایعات داخل کیبورد ریخته شده باشد. اکنون پا را فراتر می گذاریم و در صورتی که محل قطع اتصال دیده نشود با یک اهمتر مدار قطع شده را پیدا می کنیم. توضیح این کار ساده است. اهمتر را بر روی حالت اتصال کوتاه قرار دهید. در این حالت در صورتیکه هر دو سر اهمتر را به هم بزنید بوق اتصال کوتاه شنیده می شود. ابتدا یک سر اهمتر را به مدار کلید قطع شده بزنید و با سر دیگر آن مدار را تا انتها دنبال کنید در صورتیکه در هر کجا بوق اتصال شنیده نشد آن قسمت از مدار قطع شده است.
در بازار الکترونیک، ماژیکهایی وجود دارند( خیلی شبیه به خود کار غلط گیر) که قادرند اینگونه قطع شدگی ها را ترمیم کنند. با استفاده از آنها اتصال بین دو نقطه را بر قرار کنید. برای اطمینان مجددا با اهمتر چک کنید.سپس ریبون و محل اتصال آن به کیبورد را با اسپرس خشک تمیز کنید.در صورت نداشتن ماژیک فوق از یک رشته سیم نازک جهت بر قرار کردن اتصال بین دو نقطه قطع شده استفاده کنید. به وسیله چسب نواری (چسب شیشه ای) دو سر سیم را به ابتدا و انتهای محل قطع شدگی متصل کنید.

در انتها نیز کلیدها و قاب بدنه کیبورد را تمیز کنید، دقت داشته باشید که قاب و کلیدها کاملا خشک شده باشند. درصورتیکه کمی آب داخل کلیدها یا بدنه باقی بماند باعث از بین رفتن مدار کیبورد می شود. اکنون کیبورد را به دقت بسته و آن را چک کنید. امیدوارم مشکلات بر طرف شده باشد.

به نقل از ماهنامه رایانه خبر

شاید بسیاری از کاربران از DVD تنها به علت ظرفیت بالای ذخیره اطلاعات به جای CD استفاده میکنند. در صورتی که DVD مزیتها و تفاوت های بسیار زیادی با CD های معمولی دارد. در این ترفند قصد داریم به بررسی این تفاوت ها که بیشتر منشأ سخت افزاری دارد بپردازیم. شاید شما نیز با خواندن این ترفند از این پس همواره از DVD برای ذخیره اطلاعات مهم خود استفاده کنید.

DVD از CD بسیار ایمن تر است ؛ در هر دو طرف يك DVD لايه‌ای از پلی‌كربنات موجود میباشد. اين لايه از لايه زيرين خود كه آلومنيومی می‌باشد و به عنوان لايه منعكس كننده‌ای برای ليزر عمل می‌كند، در برابر خط خوردگیها محافظت می‌کند.

در CD تنها لايه زيرين دارای پلی‌كربنات می‌باشد. اما بر خلاف اين مسئله روی CD كه حالت چاپ شده ای را به خود می‌گيرد حساس‌تر می‌باشد. در زير بر چسب، در بيشتر CD‌ها تنها يك لاك نازكی كشيده شده است. و در زير آن لايه منعكس كننده قرار دارد. تنها خط‌خوردگ‍ی بسيار كوچكی مثلاً توسط يك خودكار می‌تواند باعث ضربه‌ خوردن به لايه انعكاسی شود.

در قسمت ضربه‌خورده شده ديگر اشعه‌های ليزر منعكس نمی‌شود، لذا CD ديگر به صورت كامل و يا بخشی از آن اجرا نمی‌شود. لازم به ذکر است که بهتر است به خصوص در مورد CD‌ها هميشه برای نوشتن بر رويشان از خودكارهای مخصوص CD ها استفاده كنيد.

علاوه بر اين از نظر حساسيت در قبل نور و گرما، CD‌ها و DVD‌هايی كه شخصا بر روی‌انها چيزی ثبت می‌شود. نسبت به آن دسته كه همراه در فايل از شركت‌ها می‌آيند آسيب‌پذيرتر می‌باشند. در صفحاتی كه شخصا فايلی را در آنها ثبت كرده‌ايد، يك ماده ارگانی رنگی كه به نور نيز بسيار حساس است. كار حمل اطلاعات را بر عهده می‌گيرد. نور مستقيم خورشيد می‌تواند اين ماده را خراب كند، پس بهتر است هميشه در جای تاريكی از آنها نگهداری كنيد و نگذاريد كه تغييرات دما بر آنها اثر كنند.

واقعا کامپیوترها باید عمری جاودانه داشته باشند؟ کامپیوترها مجموعه ای از مدارهای الکترونیکی و سیگنالها می باشند که به همان میزان مدار نیز نیازمند جریان الکتریکی می باشند. هر کاربری که کامپیوتر داشته باشد می داند که وجود نداشتن عواملی برای از دور خارج کردن کامپیوتر محال است.

کامپیوتر و قطعات تشکیل دهنده آن دارای یک عمر محدود می باشند همچنین عواملی نیز وجود دارد که باعث افزایش سرعت تخریب این اجزا می گردد. در این ترفند قصد داریم آمار جالبی را برای شما رو کنیم که با مطالعه آنها میتوان دریافت که چه عوامل اصلی باعث میشوند که کامپیوترهای ما به مرور از کار افتاده بشوند.

به طور کلی عوامل اصلی را میتوان در چهار شاخه ی "بررسی های بدون دقت" ، "غفلت از بررسی بعضی ناهنجاریها" ، "محیط نامناسب" و "افزایش عمر قطعات" دسته بندی کرد.

با این حساب باید فهمیده باشید که چرا به ندرت سیستمهایی می توان دید که 10 سال عمر کرده باشند و با مشکلات حاد برخورد نداشته باشند. عمر متوسط و معمول یک سیستم کامپیوتری معادل 5 سال می باشد ولی بعضی از دستکاری های بدون دانش فنی باعث کم شدن قابل توجه این مقدار می شود.
اگر بخواهید جوابی برای از بین رفتن یک سیستم پیدا کنید اکثرا دود آبی رنگ به همراه آتش را در زمان وقوع اتفاق برایتان بازگو میکنند!!

به آمار زیر دقت کنید:
26% PSU مشکلات به وجود آمده توسط پاور سیستم
23% سهل انگاری و زیاده روی کاربر در حین استفاده از سیستم
15% مشکلات به وجود آمده در زمان مونتاژ و همچنین در زمان انتقال از مکانی به مکان دیگر
13% مشکلات ناشی از مواردی که در هیت سینک مشاهده گردیده است
10% سوختگی هایی ناشی از رعد و برق و یا الکتریسیته ساکن
6% مشکلات مربوط به USB
%3 استفاده غیر صحیح از کامپیوتر
2% Overclocking و مسائل ناشی از تغییرات در پردازنده

همچنان که از عمر هارد می گذرد احتمال اشکال پیدا کردن آن بیشتر می شود پس همیشه به فکر تهیه یک نسخه پشتیبان ( Back up ) از اطلاعات مهم خود باشید تا در صورت بروز مشکل آن را بازیابی کنید. و با خیال راخت به فکر تعمیر هارد دیسک خود باشید. سیستم عامل ویندوز نرم افزارهای کمکی برای هارد دیسک همراه دارد که هارد کامپیوتر شما را اسکن می کند و در صورت بروز اشکال نسبت به رفع آن اقدام می کند.

مراحل کار در ویندوز روی My Computer دابل کلیک کنید درایوی را که می خواهید عیب یابی منید انتخاب کنید Properties را از منوی File انتخاب کنید. اکنون باید یکسری اطلاعات و مشخصات از این درایو در منوی  Propertiesببینید. تب Tools را انتخاب کنید. تکمه Check Now را از قسمت Error Checking کلیک کنید.

بسته به ورژن ویندوز خود گزینه "thorough" یا " Scan for and Attempt of Recovery Bad Sector" را انتخاب کنید. روی ری استارت کلیک کنید. اکنون سلامت هارد دیسک شما چک می شود در پایان باید خدمت شما عزیزان عرض کنم که نرم افزارهای مفید زیادی برای عیب یابی و تعمیر هارد دیسک ها وجود دارد که بهتر و قوی تر از نرم افزار استاندارد ویندوز عمل می کنند ولی قبل از اینکه مشکلی برای هارد دیسک شما پیش بیاید باید آن را نصب کرده باشید.

اين بار ميخواهیم يك ترفند جالب را به شما آموزش دهیم كه به وسيله آن ميتوانيد از ميزان كاركرد CPU خودتان در هر لحظه آگاه شويد. به عبارتی خودتان یک CPU Meter بسازید. کارکرد این میزان سنج به این علت است که شما میتوانید با استفاده از آن پی به مشکلات سیستمی خود ببرید. این مشکل میتواند از جانب یک سخت افزار باشد یا یک نرم افزار. همین طور میتوانید پی به این موضوع ببرید که برنامه های در حال اجرا چه مقدار از گنجایش CPU شما را اشغال کرده اند.

 برای این کار مراحل زیر را دنبال کنید:

ابتدا با فشردن سه كليد CTRL+ALT+DEL برنامه Task Manager را اجرا كنيد. بعد در منوي Options تيك كنار عبارت Hide When Minimized را فعال كنيد و برنامه را ببنديد.
سپس از طريق منوي Start وارد برنامه Search شويد.
حالا عبارت taskmgr.exe را جستجو كنيد ( در قسمت All Files and Folders ).
بعد از يافتن روي آن راست كليك كرده و وارد قسمت Send To شده و گزينه ( Desktop ( Create Shortcut را انتخاب كنيد.
سپس روي آيكن Shortcut to taskmgr كه روي Desktop قرار دارد راست كليك كرده و گزينه Properties را انتخاب كنيد.
در همان منوي Shortcut عبارت Run را يافته ( بالاي Comment ) و سپس از ليست كشويي روبه روي آن عبارت Minimized را انتخاب كرده و كليدهاي Apply و بعد Ok را بفشاريد.
حالا نام Shortcut خود را از طريق راست كليك كردن روي آن و انتخاب گزينه Rename تغيير دهيد. مثلا نامي مثل CPU Meter را برايش انتخاب كنيد. بعد از اين كار روي Shortcut خود كليك كرده و بعد گزينه Cut را انتخاب كنيد.
سپس روي دكمه Start راست كليك كرده و بعد گزينه Open All Users را انتخاب كنيد. در صفحه اي كه باز ميشود وارد پوشه Programs و بعد Startup شويد. در آنجا راست كليك كرده و گزينه Paste را انتخاب كنيد تا Shortcut شما در اين محل قرار گيرد.
حالا سيستم را يك بار Restart كنيد.
بعد از اين كار با هر بار راه اندازي سيستم آن آيكن كوچك سبز رنگ در System Tray شما ظاهر خواهد شد و شما ميتوانيد از آن استفاده كنيد.
براي يافتن اطلاعات جزئي تر و دقيق تر در مورد CPU ميتوانيد روي اين آيكن سبز رنگ دوبار كليك كرده و سپس وارد زير مجموعه Performance شده و آنجا موارد را بررسي كنيد ( حتي درمورد RAM و زمان KERNEL ). براي ديدن زمان درگيري KERNEL كافي است از منوي View تيك كنار عبارت Show KERNEL Times را فعال كنيد. با اين كار در قسمت CPU Usage History يك نمودار قرمز رنگ نيز ظاهر ميشود كه مربوط به اين مورد است.

ممکن است شما نیز به همانند بسیاری از کاربران دیگر یک پرینتر برای کامپیوتر شخصی تان داشته باشید. این امکان وجود دارد که در چاپگر شما كارتريج جوهر و هد چاپگر از هم جدا می‌باشند. این نوع چاپگرها که بیشتر در محصولات اپسون به چشم میخورد. هد چاپگر بسيار كثيف است و در چاپ خطوط اضافی ايجاد می‌كند ، در نتیجه نیاز به پاک سازی دارد.اين هدها را نباید از هم جدا کرد چرا كه به صورت ميليمتری و دقيق بايد جايگذاری شوند. اما با هر تفسيری به هر حال اين هدها هم كثيف شده و يا جوهر خشك شده بر روی آنها قرار می‌گيرد. نگران نباشيد چرا كه با استفاده از این ترفند اينگونه هدها هم به سادگی پاک میشوند.

نقطه ابتدايی هر چاپگری حالت خاموشی آن است در اين حالت هد سفت شده و در يك جا قرار دارد. برای اينكه بتوانيد آن را تكان دهيد بايد، هد را از حالت قفل شده خارج كنيد. برای اين كار چاپگر را روشن كرده و به محض حركت هد، سيم برق چاپگر را از پريز برق بيرون بكشيد. اكنون قابل حركت است.

دستمال خيسی را زير سری چاپگر بكشيد. با يك دست محگم نگه داريد و با دست ديگر سری را به آرامی به جلو و عقب حركت دهيد. سپس مكانی را كه در در حالت خاموش، هد در آن قرار می‌گيرد را هم پاك كنيد. چرا كه در آنجا هم بيشتر اوقات گرد و خاك و يا جوهر خشك شده قرار می‌گيرد. هنگامی كه كار پاكسازی تمام شد، دوباره سيستم را به برق وصل كنيد.

هد چاپگر به مكان اول باز می‌گردد. پس از اين پاكسازی، چاپگر شما دوباره بدون هيچ خط اضافی كار خواهد كرد.

در صورتی که احساس میکنید هنگام کار با کامپیوتر ، مانیتور چشم شما را اذیت میکند و یا دچار لرزش های گاه و بیگاه میشود ، این مشکل ممکن است ، مشکلی نرم افزاری باشد که به راحتی و از طریق ویندوز XP قابل حل است.


بدین منظور:
در فضای خالی صفحه Desktop خود راست کلیک کنید و از منیو باز شده Properties را انتخاب کنید.
سپس به تب یا زبانه آخر آن بروید یعنی Settings و از آنجا رو کلیک Advanced کلیک کنید.
در پنجره جدید باز شده به زبانه یا تب Monitor بروید.
در آنجا می توانید میزان Screen Refresh Rate را تنظیم و مشاهده کنید ؛ این مقدار بر حسب هرتز می باشد و هر چه عدد انتخاب شده بزرگتر باشد میزان پرش صفحه کمتر می شود.

شاید در عصر حاضر غیر ممکن باشد که فردی از کامپیوتر استفاده کند و سر و کاری با CD نداشته باشد! دیگر حتی رایترها نیز در اکثر خانه ها پیدا میشود و CD بهترین راه برای تبادل اطلاعات از یک به کامپیوتر و به کامپیوترهای دیگر است. قصد داریم تعدادی ترفند مفید برای نگهداری هر چه بهتر شما از CD هایتان را معرفی کنیم. پس با ما همراه باشید!

1- توجه داشته باشید که سی دی های خود را هرگز در نزدیکی مدارهای مغناطیسی مانند اهن ربا و باندهای ضبط قرار ندهید زیرا از عمر سی دی شما کم خواهد شد.
2- هرچند وقت یکبار سی دی خود را درون سی دی درایو قرار دهید و آن را به طور کامل مرور نمائید زیرا استفاده نکردن از سی دی باعث کم شدن عمر آن میشود.
3- قبل از استفاده از سی دی و قرار دادن آن در سی دی درایو از سلامت سی دی درایو خود مطمئن شوید زیرا بعضی از سی دی درایوهای متفرقه و از کار افتاده باعث میشود سی دی شما خدشه دار شود. اگر با این مشکل روبرو هستید حتمن سی دی درایور خود را به یکی از مراکز تعمیراتی نزدیک نشان بدهید.
4- حتمن بعد از استفاده از سی دی آن را درون قاب قرار دهید و آن را بر روی میز رایانه خود رها نکنید .
5- سی دی های خود را از گرد و غبار و نور مستقیم آفتاب دور نگه دارید و اگر سی دی شما به هر دلیل الوده به گردو غبار شد حتمن قبل از استفاده از آن سی دی خود را به طور کامل تمیز نموده تا گرد و غبار موجود به داخل سی دی درایو شما منتقل نشود.
6- بهترین دمای نگهداری سی دی بین ۵ تا ۴۵ درجه سانتیگراد میباشد .
7- از پاک کردن سی دی با کف دست خودداری نمائید . (تماس مستقیم دست با پشت سی دی)
8- از نوشتن با اجسام نوک تیز برروی سی دی خود داری نمائید . توجه داشته باشید که هرگز سی دی خود را با آب. الکل. استن . بنزین و موادی مانند آنها تمیز نکنید. زیرا این مواد به علت قدرت پاک کنندگی بالایی که دارند باعث از بین رفتن لایه پشتی سی دی و خدشه دار شدن آن میشوند.

امروزه بيشتر افراد از هاردهاي با ظرفيت بالا استفاده ميكنند. اگر شما يك هارد درايو IDE داريد ميتوانيد كاري كنيد كه بهترين كارايي را از آن داشته باشيد. همان طور كه ميدانيد اين هاردها ازدسترسي DMA پشتيباني ميكنند. DMA به هارد اين امكان را ميدهد كه در هنگام كار با برنامه هاي مختلف فشار كمتري به حافظه سيستم وارد آيد و قسمتي از هارد به كمك حافظه ميايد. با اين كار سرعت كار و كارايي هارد بسيار بالا ميرود همچنين فشار وارد بر CPU را نيز كاهش ميدهد.


براي فعال كردن اين قسمت ابتدا وارد Device Manager شده و در ليست گزينه IDE ATA/ATAPI Controllers را انتخاب كنيد.
پس در زير شاخه آن گزينه Primary IDE Channel را انتخاب كنيد و روي آن دابل كليك كنيد.
ال وارد قسمت Advanced Settings شده و در قسمت زير آن تنظيمات Device 0 و Device 1 را مشاهده كنيد.
اگر جلوي Transfer Mode عبارت PIO Only نوشته شده بود از طريق ليست كشويي آن را به DMA if available تغيير دهيد و روي OK كليك كنيد.
حال همين مراحل را براي Secondary IDE Channel نيز تكرار كنيد.
سپس در صورت نياز سيستم خود را Restart كنيد
خيلي ها فكر ميكنند كه با انجام همين مراحل كار تمام ميشود. اما در اينجا يك نكته ظريف ديگر نيز وجود دارد كه بايد رعايت شود. در كانالهاي IDE قسمتي وجود كه UDMA/66 ناميده ميشود. اين گزينه در حالت معمول غير فعال است. با فعال كردن اين قسمت ميتوان كارايي DMA را بسيار بيشتر كرد. براي فعال كردن اين قسمت مراحل زير را دنبال كنيد :
ابتدا از طريق Run وارد Regedit شده و كليد زير را بيابيد :
HKEY_LOCAL_MACHINE/System/CurrentControlSet/Control/Class/4D36E96A-E325-11CE-BFC1-08002BE10318
سپس در صفحه سمت چپ به دنبال کلید Enableudma66 بگردید سپس به آن مقدار یک را اختصاص بدهید.اگر وجود نداشت یک کلید از نوع DWORD به همان نام بسازید و به آن مقدار 1 را برای فعال سازی اختصاص دهید(برای عیرفعال کردن می توانید از مقدار صفر استفاده کنید).
فعال بودن این قسمت کارایی هارد را بسیار افزایش می دهد ؛ بنابراین توصیه میکنیم حتما این کار را انجام دهید.

بر روی سیستم های امروزی کارت های گرافیکی با کیفیتهای متفاوتی وجود دارد. هر کدام این کارتها ، توانایی خاص خودشان را در اجرای برنامه های گرافیکی و بازی ها دارند. در این ترفند قصد داریم به معرفی روشی کارآمد بپردازیم که با استفاده از آن میتوانید کیفیت کارت گرافیکی خودتان را تا حد زیادی بهبود ببخشید.


بدین منظور:
ابتدا بر روی آیکون My Computer در دسکتاپ راست کلیک کرده و Propeties را انتخاب کنید.
در پنجره باز شده به تب Advanced رفته و از قسمت Startup and Recovery روی دکمه Setting کلیک کنید.
در پنجره جدید باز شده ، در قسمت پایین و بخش Write debugging information روی لیست کشویی موجود کلیک کنید.
خواهید دید که در داخل منو 3 گزینه وجود دارد. آن را بر روی Compelet memory dump تنظیم کنید.
تمام پنجره ها را OK کرده و خارج شوید.
در پایان سیستم را مجدد راه اندازی کنید.