ابزار انتقال Move Tool -V :

از اين ابزار جهت جابجا كردن قسمتي از تصوير در يك فايل و يا از فايلي به فايل ديگر استفاده مي شود.
- عمل انتقال را مي توان توسط صفحه كليد نيز انجام داد .

کلیدهای میان بر :

Ctrl + C = Copy
Ctrl + X = Cut
Ctrl + V = Paste
-همچنین عمل انتقال را با استفاده از منوي Edit، گزينه هاي Copy، Cut و Paste نيز مي توان انجام داد.
همانطور كه مشاهده مي شود در صورتي كه قسمتي از فايلي را به فايل ديگري انتقال دهيم به صورت اتوماتيك در فايل جديد با هر عمل انتقال يك لايه اضافه مي شود. در حقيقت به ازاي هر عمل Paste يك لايه اضافه مي شود.
بايد در نظر داشته باشيد كه براي جابجا كردن هر قسمتي از تصوير ابتدا بايد لاية مربوطه را در پنجرة لايه ها فعال كنيم. براي تصاويري كه فاقد لايه هاي متعدد مي باشند ابزار move كل تصوير را جابجا مي كند.

نكته :

براي دسترسي سريع به لاية مربوط به هر جسم، كافيست روي جسم مورد نظر در فايل كليك راست كنيم، از زير منوي باز شده گزينة اول شمارة لايه ميباشد، آنرا انتخاب ميكنيم. مشاهده مي كنيم كه در پنجرة لايه ها لاية مربوط به همين جسم فعال مي شود.
پنجرة History عمل Redo , Undo :

براي باز شدن اين پنجره گزينة History Show را از منوي Window انتخاب مي كنيم پنجرة History جدول تاريخچه فهرستي از تمام ابزارهاي استفاده شده و همچنين تمام تغييراتي كه ايجاد كرده ايد را نگه مي دارد. تا بتوان بيش از يك عمل را باز گرداند در اين پنجره مي توانيد هر يك از عملكردهاي مزبور كه نمي خواهيد اعمال شود، را باز گردانيد. اين كار در بعضي از اعمال لغو كردن Undo مكرر مفيد واقع مي شود. زيرا در اين حالت مي توانيد عملكرد Undo و Redo را بصورت انتخابي قرار دهيد.

نكته :

معادل عمل Undo فشار همزمان سه كليد Ctrl+Alt+Z است .
معادل عمل Redo فشار همزمان سه كليدCtrl+Shift+Z است .

ابزار ذره بين Zoom Tool :

براي بزرگنمايي تصاوير از اين ابزار استفاده مي شود. اين ابزار هنگام بزرگ كردن تصاوير علامت + دارد و چنانچه براي كوچك نمايي از اين ابزار استفاده شود علامت - بخود مي گيرد.
اگر بخواهيم تصوير بزرگ شود كافيست بوسيله اين ابزار روي تصوير مورد نظر چند بار كليك كنيم. چنانچه بخواهیم عكس عمل فوق انجام شود كوچك نمايي هنگام استفاده از اين ابزار كليد Alt را پايين نگه دارید .

بزرگنمايي و كوچك نمايي تصاوير بوسيله صفحه كليد:

با فشار همزمان دو كليد Ctrl , + تصوير بزرگتر مي شود.
با فشار همزمان دو كليد Ctrl , - تصوير كوچكتر مي شود.

بزرگنمايي و كوچكنمايي تصاوير با استفاده از منو:

با انتخاب گزينه هاي Zoom in و Zoom out موجود در منوي View نيز مي توانيم تصاوير را بزرگتر و يا كوچكتر كنيم.

پنجرة Navigator :

براي باز كردن پنجره Navigator، گزينة Show Navigator را از منوي Window انتخاب مي كنيم. بوسيله اين پنجره مي توانيم قسمتي از تصوير كه در ميدان ديد ما مي باشد را نسبت به كل تصوير مشاهده كنيم در حقيقت مي توانيم موقعيت قسمت مورد نظر را نسبت به كل تصوير داشته باشيم.

در اين پنجره دور تادور محدوده اي كه در ميدان ديد ما مي باشد كادر قرمز رنگي مشاهده مي شود. براي مشاهده يك قسمت خاص از تصوير، روي كادر قرمز رنگ موجود در پنجرة Navigator كليك كرده و ماوس را بكشيد.
توسط اين پنجره مي توانيم درصد بزرگنمايي را از 15% تا 1600% روي قسمت Zoom in و Zoom out كه در پايين پنجره قرار گرفته است تنظيم كنيم.

ابزار دست جابجايي تصوير Hand Tool -H:

چنانچه تصويري بزرگتر از ميدان ديد ما باشد یا قبلا تصوير را بوسيله ذره بين بزرگ كرده باشيم . براي مشاهده قسمتهاي ديگر آن ، مي توانيم بوسيله ابزار جابجايي تصوير را حركت داده و بقيه قسمتهاي آن را نيز مشاهده كنيم .

پنجره Info :

براي بازكردن پنجره Info گزينة‌Show Info را از منوي Windows انتخاب مي كنيم . Info مخفف كلمه Information مي باشد ،از اين پنجره همانطور كه از نامش پيداست جهت مشاهده اطلاعات مربوط به اندازه ، مختصات و رنگ هاي نقاط مربوطه استفاده مي شود . براي نمايش اطلاعات هر نقطه از تصوير كافيست بوسيله نشانگر ماوس روي تصوير حركت كنيم .
ابزار كمند Lasso Tool :

هرچند ابزار محدودة انتخاب Marquee و كليدهاي تغيير دهندة آن بسيار مفيدند، اما ممکن است که بخواهید ناحیه ای را غیر منظم انتخاب کنید ، مثلا شايد بخواهيد گلي منفرد را از بين گلهاي موجود در يك دسته گل و يا فردي را از بين افراد مختلف در يك عكس ،انتخاب كنيد .
توسط ابزار كمند مي توانيم ، انتخابي به صورت آزاد داشته باشيم اين ابزار داراي سه زير مجموعه مي باشد كه عبارتند از :

Lasso tool :

استفاده از اين ابزار براي يك شي ء به دستي بدون لرزش ، و ارتباط خوب بين عملكرد چشم و دست نياز دارد . در صورتي كه در حين انتخاب دست خود را از روي كليك ماوس برداريم همانجا انتخاب بسته مي شود .

Polygonal lasso :

اين ابزار ،به ابزار كمند چندضلعي معروف است . درست مانند ابزار كمند معمولي عمل مي كند . اما همان طور كه از نام آن بر مي آيد تنها تفاوتشان در اين است كه ابزار كمند چندضلعي ناحيه مورد نظر را به صورت شكل هندسي نامنظم انتخاب مي كند . وقتي مي خواهيد به جزئيات تصوير بپردازيد اين روش بسيار آسان تر خواهد بود . زيرا در اين حالت بهتر مي توان اجزاي آن را كنترل كرد .
در اينجا به جاي اينكه مانند ابزار كمند معمولي فقط خطهاي محدودة انتخاب ترسيم شوند ،نقطه هاي ايجاد چند ضلعي را كليك خواهيد كرد و فتوشاپ خط صافي را بين نقاط كليك ترسيم مي كند . به اين ترتيب محدودة انتخاب شده را به صورت چندضلعي نامنظم مشاهده مي كنيم . مي توانيد تعداد نقطه ها را بيشتر كنيد در حقيقت فاصله كليكها را كمتر كنيد تا انتخاب نرمتري داشته باشيد .

Magnetic lasso tool :

اين زير مجموعه ،به ابزار كمند مغناطيسي معروف مي باشد . از ابزارهايي است كه زياد مورد استفاده قرار مي گيرد وقتي آن را پيرامون شيء با كناره هاي مشخص استفاده كنيد به طور خودكار به سمت كناره هاي شيء مزبور كشيده مي شوند و روي آن قرار مي گيرد . د رمورد شيء هايي كه كناره هاي نامنظمي دارند و كناره هاي آن نسبت به رنگ پس زمينه كاملا مشخص مي باشد ، ابزار كمند مغناطيسي بهترين ابزار براي انتخاب آنها به شمار مي آيد . براي تعيين پارامترهاي مربوطه مي توانيد از پنجره Option اين ابزار استفاده كنيد.

- گزينة Feather : مانند گزينة Feather در ابزار Marquee tool عمل مي كند . كناره هاي نامشخص هاله يي انتخاب مي كند .
- گزينة Antialized : كناره هاي انتخاب را هموار مي كند .
- گزينة Lasso Width : بيانگر حداقل فاصله قابل تشخيص بين كناره هاي شي ء مي باشد .
گزينة Edge con: برای تعيين كناره هاي محدودة انتخاب شده ،نسبت به اختلاف كنتراست ، بين كناره شي ء كه بايد انتخاب شود ، و ناحيه پيرامون شي ء مورد نظر است .

ابزار عصاي جادويي Magic Wand Tool :

اين ابزار نيز يكي ديگر از ابزارهاي انتخاب مي باشد . تا اينجا ابزارهايي را مورد بررسي قرار داديم كه پيكسل ها را بسته به محلشان در نقشه بيتي يعني تصوير انتخاب مي كنند اما ابزار عصاي جادويي [Magic wand tool] پيكسل ها را به صورت متفاوتي انتخاب مي كند . يعني بسته به مقادير رنگشان ،آنها را بر مي گزيند . با اين كار مي توانيد شي ء هايي كه در پيش زمينه قرار گرفته اند ، را نسبت به رنگ پس زمينه انتخاب كنيد .

Magic wand option :

گزينه Tolerance :

تولرانس ميزان دقت ابزار را تعيين می کند که عددي بين 0 تا 255 را مي پذيرد . هرچه عدد اعمال شده در اين كادر كوچكتر باشد ، ابزار عصاي جادويي ميزان انحراف كمتري را در افتراق رنگها اعمال مي كند .
بنابراين هرچه عدد بالاتري را براي تولرانس انتخاب كنيد ،رنگهاي بيشتري كه در گروه رنگ انتخاب شده قرار داشته باشند، انتخاب خواهد شد .

چنانچه گزينه Contiguous غير فعال باشد مي توانيد كاري كنيد كه فقط پيكسلهايي كه در كنار يكديگر قرار دارند و به صورت ممتد هستند ، انتخاب شوند . مثلا اگر گل قرمز رنگي داشته باشند كه از يك سمت آن به سمت ديگر رنگش تغيير مي كند و عدد بزرگي را براي پارامتر تولرانس انتخاب كرده باشيد ، تمام گلهايي كه با تولرانس تعيين شده مطابقت داشته باشند ، انتخاب خواهند شد ، اما اگر در جدول option گزينة Contiguous را انتخاب كنيد فقط مي توانيد آن دسته از گلهايي كه در محدودة تولرانس مزبور قرار داشته باشند را انتخاب كه در تماس با يكديگر نيز باشند .

منوي Select :

- گزينه All : Ctrl + A
چنانچه بخواهيم كل فايل را انتخاب كنيم از اين قسمت استفاده مي كنيم.

- گزينه Deselect : Ctrl + D

اين گزينه هنگامي فعال است كه انتخابي Select داشته باشيم. با انتخاب اين گزينه Select مورد نظر حذف مي شود.

- گزينه Reselect :

براي برگرداندن Select از اين گزينه استفاده مي شود. اين قسمت زماني فعال است كه قبلا از گزينه Deselect استفاده شده باشد.

- گزينه Inverse :

توسط اين گزينه محدوده انتخاب برعكس ميشود.همة قسمتها بجز قسمت انتخاب شده را بر ميگرداند

- گزينه Feather :

- گزينه Feather اين امكان را برايتان فراهم مي كند كه به جاي كناره هاي مشخص، كناره هاي نامشخص پرزدار ايجاد كنيد.
براي انتخاب شيء از طريق گزينه Feather بايد مراحل زير را دنبال كنيد:
1-ابزار انتخاب مناسبي را انتخاب كنيد و با استفاده از آن بخشي از تصوير يا شيء مورد نظر خود را در حالت انتخاب شده قرار دهيد.
2-براي باز شدن كادر محاوراي مربوطه، گزينه Feather را از منوي Select انتخاب كنيد.
3-عددي را در پنجرة باز شده وارد كنيد. سپس روي دكمة OK كليك كنيد.
4-حال با جابجايي قسمت انتخابي دقيقا هالة اطراف انتخاب مشاهده مي شود.

تغيير شكل :

هنگام كپي كردن تصويري بر روي تصوير ديگر، معمولا بزرگ يا كوچك كردن آن ضروري مي باشد. حتي شايد لازم شود كمي آن را در جهت افقي بكشيد و يا حتي مقداري آن را مايل كنيد. همچنين ممكن است ناچار شويد. نيمرخ سمت چپ صورت فردي را به نيمرخ سمت راست تبديل و يا شي را وارونه كنيد. فقط با استفاده از چند دستور و چند كليك ساده ماوس مي توانيد تمام اين كارها و حتي كارهاي بيشتري را انجام دهيد.

فتوشاپ یکی از نرم افزارهای گیرافیکی است که اساس کار آن بر پایه ی Bitmap می باشد . نرم افزار فتوشاپ متعلق به شرکت Adobe بوده و برای ویرایش تصاویر ، طراحی موارد گرافیکی چاپی یا غیر چاپی و ... مورد استفاده ی کاربران قرار می گیرد .
ضمن اینکه این نرم افزار با چاپگرها و دستگاههای خروجی فیلم و زینک بصورت استاندارد هماهنگی دارد .

حالتها و مدهاي رنگ :

مدلهاي رنگ به صورت زير مي باشد :

مدل RGB :

مدل رنگ RGB - Red, Green , Blue- كه در مانيتور ها و تلويزيون براي نمايش رنگها مورد استفاده قرار مي گيرد. مقادير هر يك از رنگهاي اصلي RGB با عددي بين (255-0) نشان داده می شود . براي ايجاد رنگ سفيد خالص مقادير رنگهاي اصلي RGB معادل 255 مي باشد و براي ایجاد رنگ سياه خالص مقادير رنگ هاي اصلي RGB معادل صفر مي شود .

مدل CMYK :

مدل رنگ CMYK معمولا براي چاپ مورد استفاده قرار مي گيرد . در اين مدل رنگها بر حسب درصد بيان مي شوند .

(Cyan – Magenta – Yellow - Black) اين چهاررنگ بعنوان جوهر چاپ مورد استفاده قرار مي گيرند.

محدودة رنگي هر يك از ، (0 تا 100 ) تعریف می شود .

مدل Grayscale :

در اين مدل تصاوير به صورت سياه و سفيد مي باشند و در پنجره كانالهاي فقط يك كانال Black مشاهده مي شود . در اين حالت طيف رنگي از سفيد تا سياه مي باشد (سفيد – خاكستري – سياه ) و محدودة رنگي آن صفر تا 255 مي باشد بنابراين بهتر است كه براي كارهاي تك رنگ مديا حالت رنگي را روي Grayscale تنظيم نماييم .

مدل Bitmap :

Bitmap كوچكترين حجم اطلاعات براي هر پيكسل را به همراه دارد . اغلب ابزارهاي برنامه فتو شاپ در حالت رنگ Bitmap قابل دسترسي نيستند . براي كار با ابزارها بهتر است ، تصاوير Bitmap را به انواع ديگر حالت رنگ تبديل كنيد .

يك تصوير طرح بيتي (Bitmap) ، فقط شامل پيكسلهاي سياه و سفيد است . تصويري كه داراي چنين حالت رنگي است از درجه وضوح كمتري برخوردار است . به طور كلي در اين حالت رنگ نمي توان از رنگهاي ديگر و نيز لايه ها و فيلتر ها استفاده كرد . همچنين هيچ گونه تغييري به جز چرخش 60و 180 درجه و معكوس كردن در جهتهاي افقي و عمودي روي تصوير اعمال نمي شود . (براي تبديل يك فايل رنگي به حالت Bitmap،ابتدا بايد تصوير را به حالت Grayscale تبديل كنيد . )

برنامه فتوشاپ محصول شركت Adobe مي باشد . هنگام نصب این نرم افزار بر روی سیستم ، لیست این برنامه ها هم نظیر دیگر برنامه ها در منوي Start مي نشيند . جهت ورود به اين برنامه مسير زير را طي مي كنيم :
Start > programs> adobe> photo shop 6
در نظر داشته باشيد كه فايل اجرايي اين برنامه آيكوني شبيه يك چشم دارد . پس از كليك بر روي فايل اجرايي ، برنامه فتو شاپ باز مي شود .
وقتي براي اولين بار ، فتو شاپ را باز مي كنيد ، جعبه ابزاري را در قسمت سمت چپ صفحه مشاهده ميكنيد كه تمامي ابزارهاي مربوط به طراحي در اين Box موجود می باشد . در سمت راست نيز چهار پنجره قرار دارد . عنوان منوها در نوار منو قرار گرفته است . زمينه اين پنجره ميزكار (Desktop) محيط فتوشاپ مي باشد .
فتوشاپ بر خلاف ساير برنامه هاي گرافيكي به صورت خودكار صفحة جديدي را برايتان باز نمي كند . براي باز كردن فايل جديد (بوم نقاشي) گزينة New را از منوي File انتخاب مي كنيم ، با انتخاب اين گزينه كادر New ظاهر مي شود .
Name : نام فايل را در اين قسمت تايپ مي كنيم .

Width : پهناي فايل را در اين قسمت وارد مي كنيم و در كادر مقابل آن واحد را تعيين مي كنيم .

Height : ارتفاع فايل را در اين قسمت وارد مي كنيم و در كادر مقابل آن واحد را تعيين مي كنيم .

Resolution : اين قسمت مربوط به تعداد نقاط جوهر بر اينچ است. اين پارامتر به علت تعیین کیفیت تصویر از اهمیت زیادی برخوردار است. هرچه تفكيك پذيري بالاتر باشد ، كيفيت تصوير نيز بهتر مي باشد . اما حافظة بيشتري را نيز مورد استفاده قرار مي دهد . تفكيك پذيري مانيتور 72 نقطه بر اينچ و براي چاپ 300 نقطه بر اينچ (DPI) مي باشد .
( به طور كلي كيفيت و وضوح تصوير بستگي به Resulation دارد .)

Mode : در اين قسمت مديا حالت رنگ را مشخص مي كنيم . طراحي براي چاپ با مد
CMYK ، براي مانيتور RGB ، و ...

Contents : زمينة بوم نقاشي را مشخص مي كند ، که شامل سه حالت :

White : :سفيد
Background color : به رنگ B.G
Transparent : بي رنگ ، می باشد .

جعبه ابزار (Tool Box) مانند جعبه رنگ هنرمند نقاش است . يعني ابزارهاي مورد نياز براي ترسيم ، رنگ آميزي ، پاك كردن و ساير عملكردهاي مربوط به تصوير را در خود جاي داده است .
پنجرة Layer ( كار با جدول لايه ها) :

مرحله اول باز كردن صفحه اي جديد مي باشد . پس بايد جدول لايه ها را باز كنيد . براي اين كار گزينة Show Layer را از منوي Window انتخاب مي كنيم . پنجره لايه ها محلي است كه مي توانيد از طریق آن عملكرد لايه ها را كنترل كنيد . يعني لايه ها را ايجاد ،اضافه ،حذف ، پنهان و يا آشكار كنيد .

ايجاد لايه :

براي اضافه كردن و يا ايجاد لايه ی جديد از روشهاي زير می توان استفاده کرد.


روش 1 : از منوي Layer گزينه New و آنگاه Layer را انتخاب مي كنيم .
روش 2 : روي آيكون ( Creat new layer ) كه زير پنجره لايه ها قرار دارد ،كليك مي كنيم.
روش 3 : فشار همزمان سه كليد shift + ctrl + N ، لایه یی جدید ایجاد می کنیم .

پنهان كردن لايه :

براي پنهان كردن يك لايه كافيست آيكون چشم كنار لايه را غير فعال كنيم . براي اين كار يكبار روي آيكون چشم كليك می كنيم . سپس براي ظاهر كردن مجدد لايه همين كار را تكرار مي كنيم ،تا لايه فعال شود .

حذف لايه :

به روشهاي مختلفي مي توان لايه اي را حذف نمود كه عبارتند از :
روش 1 : لايه مربوطه را به سمت سطل باز يابي كه در زير پنجره لايه ها قرار دارد drag مي كنيم .
روش 2: روي نوار رنگي لايه مورد نظر كليك راست كرده ، گزينه Delete layer را انتخاب مي كنيم.
روش 3 : ابتدا لايه مورد نظر را فعال كرده ( روي لايه يكبار كليك مي كنيم ) سپس روي آيكون سطل بازيابي كه در زير پنجره لايه ها قرار دارد كليك مي كنيم ، در اين حالت كادري باز مي شود كه در مورد اطمينان از حذف ،از ما سوال مي كند .
روش 4 :ابتدا لاية مورد نظر را فعال كرده ، سپس از منوي Layer ، گزينة Delete layer را انتخاب مي كنيم .

نكته :

در مجموعة لايه ها، لايه اي فعال است كه نوار رنگي روي آن باشد و همچنين آيكون قلم مو كنار آيكون چشم آن قرار داشته باشد.

كپي گرفتن از لايه :

به روشهاي مختلفي مي توان از يك لايه كپي تهيه نمود كه عبارتند از :
روش 1 : روي لايه مورد نظر R-Click كرده و گزينة Duplicate را انتخاب ميكنيم
روش 2 : از منوي Layer گزينة Duplicate Layer را انتخاب مي كنيم
روش 3 : دو كليد Ctrl + J را همزمان فشار مي دهيم
روش 4 : لاية مربوطه را به طرف آيكون Create New Layer كه در زير پنجرة لايه هاست Drag ميكنيم

كار با چندين لايه :

تا اين قسمت نحوة ايجاد ، اضافه كردن ، و يا حذف لايه را فراگرفتيد . اما هنوز مشخص نكرده ايم كه مورد استفاده آن چيست . ممكن است لايه ها را در موقعيتهاي بسيار متفاوتي بكار بريد . براي تركيب دو يا چند تصوير با يكديگر ( كه در فتوشاپ اصطلاح composition در مورد آن بكار مي رود .) عنصرهايي كه در پس زمينه قرار داده ايد به لايه هاي متفاوت اضافه خواهد شد . براي كنترل دقيق نحوه تركيب عنصرهاي موجود در لايه ها مي توانيد از جدول لايه ها استفاده كتيد .
همچنين مي توانيد ميزان كدر بودن Opacity عنصرهايي كه به لايه اي ديگر منتقل مي شوند را كنترل كنيد ( لايه ها به خودي خود شفاف مي باشند . حتي اگر رنگي با ميزان كدر بودن 100 درصد را برايشان نعيين كنيد .) علاوه بر اين مي توانيد با استفاده از حالتهاي آميختگي [Blending Modes] تعيين كنيد كه رنگهاي يك لايه ، چگونه بر روي لايه اي ديگر ظاهر شوند . يعني درست همان قابليتهايي كه در هنگام ترسيم يا رنگ آميزي تصوير موجود در لايه پس زمينه در اختيار داريد .

ماکرومديا فلش ( Macromedia Flash) يکي از بهترين نرم افزار هايي است که شما ميتوانيد جهت افزودن افکت های مخصوص و انیمیشن های کامپیوتری به وب سایت از آن استفاده کنید .در این جزوه سعی شده تمامی نکات با ذکر مثال و انیمیشن برای شما ارائه گردد . امید است این منبع جهت استفاده ی شما عزیزان مفید واقع شود.
برای مطالعه ی این دوره ی آموزشی نیاز است کاربران محترم آشنایی با سیستم عامل ویندوز داشته باشند .

کاربردهای Flash

زماني که با یک صفحه ی وب برخورد ميکنيم ایده های مختلفی برای ساختن یک وب سایت جالب ،در ذهنمان ايجاد ميشود. با وجود بخشهاي گوناگون در يک وب سايت در مورد تصاوير و رنگها قانونی کلی وجود دارد. در Flash ابزارهايي وجود دارد که به وسیله ی آنها ميتوان به راحتي تصاوير مختلفي خلق کرد. تصاوير برداري خيلي بهتر از نقشه های بيتي هستند. تصوير برداري نه تنها از لحاظ اندازه کوچکتر است بلکه در هنگام کوچک و بزرگ شدن به هيچ وجه کيفيت خود را از دست نميدهد. ولي زماني که يک نقشه بيتي را بزرگ ميکنيم تصاوير مات به نظر ميرسند. تصاویر Flash همانند یک فیلم بر روی صفحه ی وب گذاشته می شود . هرگاه که مرورگر وب شما با يک فيلم Flash روبرو ميشود به طور اتوماتيک Flash player را اجرا می کند.

نكته

به ياد داشته باشيد که فيلم هاي Flash به واسطه برداري بودنشان کم حجم تر از تصاویر نقشه بیتی خواهند بود.

متحرک سازي در سايت وب

در گذشته در سايتهاي وب به علت اينکه انيميشن نداشتند ، بسیار خسته کننده به نظر می رسیدند. ولي نرم افزار Flash به آساني انيميشن را توسط فرآیندی به نام Tweening ايجاد ميکند. در اين مرحله شما به Flash نقطه آغاز و پايان ميدهيد و تصاوير بين اين دو نقطه به طور اتوماتيک به صورت فريم ( Frame ) ايجاد خواهند شد. مثلاً اگر يک تصوير کامپيوتري براي کامل شدن احتياج به 10 فريم داشته باشد تنها لازم است به آن دو فريم شروع و پايان را بدهيم ( فريم 1 و فريم 10) ، خود نرم افزار Flash فريم هاي ما بين آن را ميسازد.
علاوه بر آن ميتوانيد يک Motion Tween براي آن شيء بسازيد.

ساخت فيلم هاي محاوره اي :

در Flash علاوه بر انيميشن هاي ساده ميتوانيد وب سايتهاي محاوره اي نیز بسازید. به عنوان مثال ميتوان فيلم فلشي را ايجاد کنيد که در آن فيلمهاي کوتاه و Track هاي موسيقي متعدد قابل انتخاب وجود داشته باشد زيرا Flash کاملاً شيء گرا ميباشد.

نکته :

در يک فيلم Flash منظور از محاوره اي بودن اين است که کاربر قادر به انتخاب کليپ هاي ويدئويي يا Track موسيقي دلخواه باشد.

تغيير شکل اشياء و متون متحرک :

يکي از تکنولوژي هاي انيميشن در Flash این است که به شما اجازه ی تغییر يک شکل به شکل ديگر را ميدهد ،به اين فرآیند Shape tween ميگويند. بدون شک متون متحرک را در سايت هاي مختلف مشاهده کرده ايد. اين متون درون یک جعبه از نقطه اي به نقطه ديگر حرکت ميکنند. از اين Effect در سرفصل روزنامه ها و تبليغات فروشگاهها استفاده ميشود. ايجاد يک متن متحرک در Flash کار بسیار ساده ای است . بدين منظور جهت رسیدن به نتیجه ی مطلوب باید تکنیک های فیلم سازی Flash را با هم ترکیب کنیم ، به این صورت که ابتدا یک Motion Tween ایجاد کرده ، بوسیله آن متنی را داخل جعبه از این سمت به آن سمت برده و سپس یک Mask اضافه می کنیم. توسط اين ماسک ميتوانيم متن داخل جعبه را کنترل کنيم. اين بدان معني است که شما قادر خواهيد بود هر قسمت از متن دلخواه خود را قابل مشاهده کنيد.

درک و يادگيري اصول پايه اي Flash

Flash داراي يک سري عناصر اوليه است که در طول کارتان شما را همراهي ميکند. شکل زير نماي اوليه اي از عناصر اوليه Flash ميباشد.

صفحه کاري ( Work Place ) در Flash :

صفحه کاري منطقه اي است که در آن قلم هاي Flash را ايجاد ميکنيد. این صفحه ی کاری در واقع آن منطقه سفيد رنگي است که در قسمت مياني پنجره Flash واقع شده است.

نکته :

به طور پيش فرض اندازه اين صفحه 550*400 پيکسل ميباشد. اطراف صفحه کاري بوسيله يک حاشیه خاکستري که محيط کاري است پوشانده شده است. اشياء روي محيط کاري ظاهر میشوند، مگر اينکه آنها را بر روي صفحه کاري منتقل کنيد.

Timeline :

Timeline ( خط زمان ) يکي از ابزار هاي Flash است که فريم هاي درون آن را کنترل ميکند. شکل زير قسمتهاي مختلف Timeline را به تصوير ميکشد.



Play head :

براي ديدن گزینه های Flash مورد نظر Play head را بوسيله اشاره گر ماوس بر روي این Flash بکشيد. بدين منظور شما ميتوانيد يک Frame دلخواه را بر روي Timeline کليک کنيد که آن به صورت اتوماتيک Play head ميشود.

Frame Number :

همان نما هاي شما براي کار کردن در Timeline ميباشند. Frame line شما را قادر ميسازد تا مکان صحیح اشیاء در فریم را مشخص کنید.

Timeline Menu :

از طريق اين متد ميتوان به تعداد گزينه هايي که براي تنظيم چگونگي مشاهده Timeline استفاده ميشوند دسترسي پيدا کرد.

Center Frame :

قسمت مرکزي قابل ديد در Timeline ميباشد.

Onion Skin View :

توسط اين گزينه ميتوان فريم هاي مختلف يک انميشن ترتيبي را مشاهده کرد. در واقع ميتوان تشکيل فريم هاي مياني را ملاحظه نمود.

Onion Skin Outline view :

اين گزينه نيز مانند Onion Skin View ميتواند تعداد فريم هاي اول تا آخر را نشان دهد .اما این گزینه بیشتر براي منحني ها استفاده ميشود.

Edit Multiple Frames :

اين گزينه شما را قادر ميسازد تا هر بخش از يک انيميشن را که بر فريم هاي مختلفی تقسيم شده اند ، ويرايش کنيد.

Modify Onion Markers :

منويي را نمايش ميدهد که توسط آن شما ميتوان تعداد فريم هاي دلخواه را در Onion Skin View نمايش داد.

Current Frame :

در اين قسمت ساده فريم جاري نمايش پيدا ميکند.

Frame Rate :

این گزینه تعداد فريم هاي نمايش داده شده را نشان ميدهد.

Playback Time :

این گزینه مدت زمان سپري شدن فيلم را نشان ميدهد.

Scroll Bars :

بوسيله این گزینه ميتوان فريم هاي لايه هاي قبلي را مشاهده نمود.

بدون داشتن یک ایمیل فعال کار در اینترنت ممکن نمی باشد .چون آدرس ایمیل شما به عنوان تنها راه ارتباط سایت با شما است.مثلا اگر رمز ورود را فراموش کنید سایت رمز شما را بعد از درخواست به آدرس ایمیل شما ارسال میکند لذا اکثر سایتها برای اطمینان از واقعی بودن ایمیل شما فرم عضویت را به آدرس ایمیل شما می فرستند یا پس از عضویت شما کدی برای فعال کردن عضویت به آدرس ایمیل شما ارسال میکنند.

چک کردن ایمیلها از طریق سایت خسته کننده و وقت گیر است ولی نرم افزار (Outlook Express) که از برنامه های داخلی ویندوز است(مانند Internet Explorer) این کار را به راحتی و در کمترین زمان انجام میدهد فقط کافی است آی دی و رمز ایمیل خود را به این نرم افزار بدهید تا ایمیلهای شما را از سایت بر روی کامپیوتر شما انتقال دهد .ولی برای اینکه این نرم افزار بتواند با ایمیل شما کار کند باید ایمیل شما از سیستم POP3 پشتیبانی کند. 

  Yahoo ایجاد یک ایمیل در سایت

 تنظیمات نرم افزار Outlook Express

نرم افزار Outlook Express را برای کار با ایمیل آماده نمایید. از منوی Tools گزینه accounts را انتخاب کنید در پنجره ای که باز میشود بالا سمت راست روی دکمه Add سپس روی Mail کلید پنجره دیگره باز می شود که شما باید اطلاعات ایمیل خود را در آن وارد نمایید.در قسمت اول نام خود را بنویسید و روی Next کلید کنید. در قسمت بعدی آدرس کامل ایمیل خود را به همراه yahoo.co.uk@ بنویسید و روی Next کلیک کنید. در این قسمت از کادر my incoming mail server عبارت POP3 را انتخاب کنید .در کادر Incoming mail server آدرس pop.mail.yahoo.co.uk را بنویسید کنید و در قسمت Outgoing mail serever آدرس smtp.mail.yahoo.co.uk را درج نمایید.دوباره از منوی Tools گزینه accounts را انتخاب کنید در پنجره ای که باز میشود سمت راست روی دکمه Properties کلیک کنید و در پنجره ای که باز می شود بالا بر روی دکمه Servers کلید کنید و پایین عبارت My server requires authentication را تیک بزنید و بر روی OK کلید کنید.حالا برای ارسال و دریافت ایمیلهای خود فقط کافی است تا از منوی Tools گزینه Send and receive سپس Send and receive all را انتخاب کنید یا از کلید Ctrl+M استفاده نمایید.

اطلاعات بر روي سطح هر يك از صفحات ديسك سخت در مجموعه اي به نام سكتور و شيار ذخيره مي گردد. شيارها دواير متحدالمركزي هستند(نواحي زرد) كه براي هر يك از آنها تعداد محدودي سكتور(نواحي آبي) با ظرفيتي بين ۲۵۶ و ۵۱۲ بايت ايجاد مي گردد. اين سكتورها همزمان با آغاز فعاليت سيستم عامل در كلاستر سازماندهي مي گردد. زماني كه درايو رايانه تحت عمليات Low level format قرار مي گيرد سكتورها وشيارها ايجاد مي شود و زماني كه درايو High level format مي گردد با توجه به نوع سيستم عامل بستر مناسبي براي استقرار فايل هاي اطلاعاتي فراهم مي آيد.

شركت و كشور سازنده

يكي از مسائلي كه پس از گنجايش و عمر مفيد هارد ديسك حائز اهميت است، كارايي آن مي باشد.

اما در حال حاضر هاردديسك ها از نظر كارايي اختلاف چنداني با هم ندارند. خريد هاردديسك نسبت به گذشته بسيار آسان مي باشد. زيرا توليد كنندگان ضعيف از صحنه خارج شده اند. از لحاظ مارك و يا كارخانه سازنده ديسك سخت شركت هاي زير عمده توليد هاردديسك را بر عهده دارند:

كانر- مكستور- سي گيت- وسترن ديجيتال- كوانتوم- اچ پي- فوجيتسو- توشيبا - آي بي ام و...

اين ديسك ها داراي تفاوتهاي گوناگون در گنجايش، گونه، تعداد ديسك، سرعت چرخش، زمان متوسط جست وجو، حافظه واسطه و مدت زمان ضمانت مي باشند.

عمر مفيد ديسك هاي سخت

در سال هاي گذشته عمر ديسك هاي سخت بسيار كوتاه بود.اما در حال حاضر عمر مفيد ديسك ها افزايش يافته است. عمر مفيد با واژه (MTFB) نشان داده مي شود. اين واژه سرواژه كلمات زير به معناي ميانگين پايداري عملي و يا زمان ميانگين ميان خرابي هاست.

Mean Time Between Failune

اين علامت نشان دهنده متوسط فاصله زماني استفاده از ديسك سخت، تا پيش آمدن يك اشكال براي آن است. عمر مفيد بر حسب ساعت نشان داده مي شود. سازندگان ديسك سخت عمر مفيد آن را ۴۰۰۰۰ تا ۱۰۰۰۰۰۰ در نظر مي گيرند.

در صورتي كه رايانه به طور مستمر روشن نباشد و كار نكند، اين مقدار افزايش خواهد يافت. زماني كه عمر مفيد تمام مي شود ديسك سخت يكباره خراب نمي شود بلكه ممكن است به مرور دچار فرسودگي شود در اين زمان در هنگام روشن كردن رايانه پيام Invalid System disk ظاهر مي شود.

گنجايش يا ظرفيت ديسك سخت

در زمان انتخاب ظرفيت هارديسك به اين فكر نكنيد كه چه گنجايشي نياز شما را برطرف مي كند بلكه به اين فكر كنيد كه در آينده به ظرفيت بيشتري احتياج داريد. البته نوع برنامه هايي كه استفاده مي كنيد راهنماي خوبي براي تعيين ظرفيت هاردديسك مي باشد. ديسك هاي سخت از ظرفيت ۶۴۰ و ۸۵۰ مگابايت و كم تر كه در سال هاي گذشته وجود داشته است شروع مي شود و تا ۱، ۲/۱، ۶/۱، ۱/۲، ۵/۲، ۴، ...و ۸۰ ، ۱۲۰، ۱۶۰، ۲۰۰، ۲۵۰ گيگابايت و بيشتر در بازار موجود مي باشد.

در حال حاضر ديسك هاي سخت با ظرفيت ۲۰ تا ۴۰ گيگا بايتي كم ترين گنجايش موجود هستند.

تقريباً هيچ سازنده ديسك سختي ديگر گونه ۱ تا ۸ گيگابايتي را توليد نمي كنند. به طور كلي براي محاسبه گنجايش ديسك سخت عامل هاي زير را بايد در نظر گرفت:

- گنجايش هر قطاع يا سكتور

- تعداد هدها يا نوك هاي خواندن و نوشتن

- تعداد استوانه ها يا سيلندرها

- تعداد قطاع ها يا سكتورها

تعداد نوك يا هد

شركت هاي مختلفي كه ديسك هاي سخت توليد مي كنند گنجايش هاي مختلفي را مي سازند كه ساختار آنها تقريباً يكسان است. اما تعداد صفحه هاي تشكيل دهنده ديسك و تعداد هدها يا نوك هاي خواندن و نوشتن متفاوت است. بدين صورت اگر ديسكي را با گنجايش و سرعت زياد مي خواهيد تعداد نوك هاي خواندن و نوشتن آن براي هر صفحه بايد ۵ يا بيشتر باشد تا سرعت انتقال داده ها افزايش پيدا كند.

در واقع بالا بودن گنجايش ديسك به معناي زياد بودن سرعت آن نيست بنابر اين بهتر است بدانيم چه تعداد صفحه در داخل ديسك سخت وجود دارد و نوك هاي آن چند عدد مي باشد.

ديسك هاي سخت تقلبي خريد رايانه، قطعات و دستگاه هاي جانبي آن با اين كه ساده به نظر مي آيد اما بسيار پيچيده و فني مي باشد زيرا تقلب در اكثر ابزارها و دستگاه هاي رايانه به چشم مي خورد، مانند:

- تغيير برچسب: در اين حالت مشخصات روي ابزارها و دستگاه هاي رايانه را تغيير مي دهند و آنها را پاك كرده و مشخصات جديدي روي آنها مي نويسند.

- بسته بندي مجدد: در اين صورت هاردديسك دسته دوم و تقلبي را در بسته بندي و كاغذهايي درست مانند بسته بندي اصل آن قرار مي دهند.

- هاردديسك هاي ارزان قيمت: بعضي وقت ها هاردديسك هاي ارزان قيمت را به جاي نوع بهتر و گرانتر آن به كار مي برند. مخصوصاً اگر رايانه را به صورت پلمب شده خريداري كنيد.

- شيوه توليد: همان طور كه مي دانيد ابزارها به دو صورت خرده فروشي و عمده فروشي (توليد فله اي) به بازار عرضه مي شوند. در حالت اول كالاها معمولاً اصل بوده و ويژگي هاي اعلام شده دقيقاً برابر جنس عرضه شده مي باشد. اين ابزارها معمولاً گران تر بوده، مدت ضمانت نامه اي بيشتري دارند و داراي دفترچه راهنما، جعبه بسته بندي، نرم افزار جانبي و موارد ديگر مي باشند.

بنابراين تنها كاري كه مي توان انجام داد اين است كه به نكات زير قبل از خريد توجه بفرماييد:

- بسته بندي را چك كنيد.

- ضمانت نامه ها را به دقت بررسي كنيد، زيرا داشتن ضمانت نامه دليل بر اصل بودن كالا نيست.

- افزار سنجي كنيد: در صنعت رايانه به اين كار محك زني مي گويند. افزار سنج هاي رايانه اي به كاربرها كمك مي كنند تا از كارآيي سيستم، ابزارها و دستگاه آگاه شوند.

افزارسنج ها برنامه هايي هستند كه با استفاده از داده هاي خود سخت افزارهاي نصب شده بر روي رايانه را چك مي كنند و اگر اين سخت افزارها و ابزارها داراي امتياز كم تري باشند. مي توان گفت آن ابزار تقلبي، دست دوم و كاركرده مي باشد.

نكته: هميشه از آخرين نگارش افزارسنج ها استفاده كنيد و در نظر داشته باشيد كه همه افزارسنج ها توانايي مورد نياز را ندارند.

از جمله اين افزارسنج ها نورتون و مك آفي را مي توان نام برد.

- عيب يابي كنيد: براي اطمينان از نو بودن ابزارها مي توان از نرم افزارهاي عيب يابي و اشكال زدايي رايانه استفاده كرد. يكي از اين نرم افزارها «چك ايت» مي باشد.

- رايانه را آزمايش كنيد: براي اين كار نرم افزارهاي به خصوصي وجود دارد كه رايانه را مجبور به انجام محاسبات پيچيده مي كند. مانند: Prime95 يا BurnIn Test.

با اين كه ديسك هاي نرم توانايي ذخيره اطلاعات را دارند، اما داراي معايبي نيز مي باشند. از جمله اين عيب ها گنجايش و سرعت كم دسترسي به اطلاعات را مي توان نام برد. در صورتي كه ديسك سخت اين گونه نمي باشد.

هر رايانه معمولاً يك هاردديسك دارد اما بعضي سيستم ها ممكن است داراي دو يا چند هاردديسك باشند. در واقع هاردديسك يك محيط ذخيره سازي دائم براي داده ها مي باشد. اطلاعات در رايانه به گونه اي تبديل مي گردند كه بتوان آنها را به طور دائم بر روي هارد ذخيره كرد. هاردديسك در سال ۱۹۵۰ اختراع گرديد. در آن زمان هاردديسك ها با قطر ۲۰ اينچ يعني ۵۰/۸ سانتي متر و توانايي ذخيره سازي چندين مگابايت را داشتند. به اين ديسك ها ديسك ثابت مي گفتند. اما براي تمايز آنها با فلاپي ديسك هاردديسك نام گرفتند.اين هاردديسك ها داراي يك صفحه براي نگهداري محيط مغناطيسي مي باشند. در واقع هاردديسك مشابه يك نوار كاست مي باشد و از روش نوار كاست براي ضبط مغناطيسي استفاده مي نمايند. در اين حالت به سادگي مي توان اطلاعات را حذف و بازنويسي كرد.

اين اطلاعات مدت ها باقي خواهند ماند.

تمايز هاردديسك با نوار كاست

- در هاردديسك لايه مغناطيسي بر روي ديسك شيشه اي و يا يك آلومينيوم اشباع شده قرار خواهد گرفت كه به خوبي سطح آنها صيقل داده مي شود.

- در هاردديسك مي توان به سرعت در هر نقطه دلخواه اطلاعات را ذخيره و بازيابي نمود، به اين صورت كه احتياجي به ترتيب ذخيره اطلاعات نمي باشد.

- در هاردديسك هد خواندن و نوشتن ديسك را لمس نخواهد كرد.

- گرداننده هاردديسك هد مربوط به هارد را در هر ثانيه ۳۰۰۰ اينچ به چرخش در مي آورد.

- هاردديسك مي تواند حجم بسيار بالايي از اطلاعات را در فضايي كم و با سرعت بالا ذخيره سازد. اين اطلاعات در قالب فايل ذخيره مي شوند. در واقع فايل مجموعه اي از بايت هاست. زماني كه برنامه اي اجرا مي شود هاردديسك اطلاعات مربوط به برنامه را براي استفاده به پردازنده ارسال خواهد كرد. اجزاي هاردديسك

به مجموعه ديسكهاي دايره اي شكلي كه روي هم قرار مي گيرندو اطلاعات بر روي آنها ذخيره مي گردد هاردديسك مي گويند . اين مجموعه براي حفاظت در مقابل گرد و خاك و ساير عوامل مخرب در داخل يك پوشش دربسته قرار مي گيرد. در واقع هاردديسك جعبه اي فلزي است كه از چند صفحه ديسك و چند هد تشكيل مي شود. هر ديسك داراي دو سطح است كه مي توان داده ها را بر روي آن ذخيره كرد. پس در زمان خواندن و نوشتن بر روي هر يك از ديسك ها دو هد قرار مي گيرد. در زمان خريد هاردديسك نسبت نوك يا هد به ديسك بسيار مهم است يعني اگر نسبت به صورت ۸ به ۴ بيان شود در واقع هاردديسك ۸ نوك يا هد و ۴ ديسك يا صفحه دو طرفه دارد. دو برابر بودن تعداد هدها بر صفحه ها نشان مي دهد يك هد براي هر طرف ديسك وجود دارد.

در واقع هاردديسك از دو قسمت زير براي ذخيره و بازيابي اطلاعات استفاده مي كند:

۱- هد يا نوك هاي خواندن و نوشتن كه از مركز ديسك به طرف لبه قرار دارد.

۲- ديسك هاي دايره اي با توانايي چرخش يا دوران از نظر نوع نصب و كاربرد هاردديسك به دو دسته تقسيم مي شود:

۱- ديسك هاي سخت قابل حمل

۲- ديسك هاي سخت ثابت

نكته:ديسك هاي قابل حمل را بدون اين كه اطلاعات آنها صدمه ببيند مي توان حمل كرد، در صورتي كه ديسك هاي ثابت در داخل جعبه رايانه نصب مي شود.

توجه داشته باشيد كه در زمان روشن بودن رايانه آن را حركت ندهيد زيرا ديسك سخت صدمه مي بيند.

هاردديسك معمولي در حدود ۱۵ سانتي متر طول، ۱۰ سانتي متر عرض و در حدود ۳ سانتي متر ارتفاع دارند. وزن آنها نيز كمتر از ۱ كيلوگرم است.

اين گونه ديسك ها در حدود ۸۰ گيگا بايت داده را مي توانند در خود جاي دهند.

ديسك هاي سخت از نظر اندازه به چند دسته تقسيم مي شوند:

۱- ديسك هاي سخت ۵/۲ اينچي

۲- ديسك هاي سخت ۸/۱ اينچي

۳- ديسك هاي سخت ۲۵/۵ و ۵/۳ اينچي به نام ديسك هاي سخت تمام قد

۴-ديسك هاي سخت ۲۵/۵ و ۵/۳ اينچي مشهور به ديسك هاي سخت نيم قد

ديسك هاي تمام قد در حال حاضر توليد نمي شوند. ديسك هاي شخصي معمولاً از نوع ۵/۳ اينچي نيم قد بوده و داراي ارتفاع ۵/۳ سانتي متري هستند. پس ديسك هايي كه امروزه ساخته مي شوند اغلب ۵/۳ و ۵/۲ اينچي هستند. ديسك هاي سخت ۸/۱ اينچي حداكثر ۵ گيگابايت فضا دارند. اين گونه ديسك ها اطلاعات را بر روي يك سطح از ديسك هاي موجود ذخيره مي كنند.

به اين ديسك ها ديسك يك لبه هم مي گويند اما در حال حاضر مي توان براي هر دو سطح ديسك اطلاعات را ذخيره كرد.

جنس هاردديسك

همانطور كه گفته شد ديسك هاي سخت داراي چند صفحه هستند كه به طور عمودي روي هم قرار دارند. جنس اين صفحه ها عموماً از شيشه، آلياژ آلومينيوم، تركيب سراميك و شيشه، سراميك و ساير مواد ساخته مي شود. به اين علت كه ديسك ها بايد سبك و مقاوم باشند و در اثر سرما و گرما تغيير حالت ندهند. به طور كلي جنس ديسك ها از آلومينيوم همراه با پوششي از اكسيد آهن يا آلياژ كبالت است كه بسيار با ظرافت بر روي آن قرار مي گيرد. اين پوشش مغناطيسي به سطح حامل اطلاعات امكان مغناطيسي شدن مي دهد. علاوه بر اين بسيار نازك مي باشد و در برابر برخورد با هد قابل خواندن و نوشتن است.

جهت اندازه گيري كارآيي يك هاردديسك از دو روش استفاده مي گردد:

۱- اندازه گيري زمان جست وجو: مدت زمان بين درخواست يك فايل توسط پردازنده تا ارسال اولين بايت فايل مورد نظر.

۲- اندازه گيري ميزان داده: تعداد بايت هاي ارسالي در هر ثانيه براي پردازنده كه اين اندازه معمولاً بين ۵ تا ۴۰ مگا بايت در هر ثانيه است.

هادرديسك داراي موتوري مي باشد كه اين موتور باعث چرخش صفحات هاردديسك مي شود. در كنار برد كنترل كننده، كانكتورهاي مربوط به موتور قرار دارد.

مكانيزمي كه باعث حركت بازوها بر روي هاردديسك مي گردد سرعت و دقت هارد را تعيين مي كند. در اين حالت از يك موتور خطي با سرعت بالا استفاده مي شود.

براي اينكه بتوان در صفحه نمايش رايانه ، تصويرهاي مربوط به داده ها و اطلاعات را مشاهده نمود بايد ارتباطي بين مادربرد و نمايشگر برقرار شود ، به همين دليل كارت گرافيكي در يكي از شكاف هاي توسعه مادربرد قرار مي گيرد و يا يك كابل به مادربرد وصل مي شود و نمايش اطلاعات بر روي صفحه را كنترل مي كند.

كارت گرافيكي در رايانه داراي جايگاه خاصي است. در بيشتر رايانه ها ، كارت گرافيكي اطلاعات ديجيتال را براي نمايش توسط نمايشگر به اطلاعات آنالوگ تبديل مي نمايند. در واقع نقاط تشكيل دهنده تصوير بر روي نمايشگر پيكسل نام دارند. هر پيكسل يك رنگ را نمايش مي دهد. در نمايشگرهاي مكينتاش هر پيكسل داراي دو رنگ است (سفيد و سياه). در بعضي نمايشگر هاي امروزي هر پيكسل داراي ۲۵۶ رنگ است. در بيشتر صفحات نمايشگر ، پيكسل ها به صورت تمام رنگ (True Color) هستند و داراي ۱۶/۸ ميليون حالت مختلفند.

كارت گرافيكي يك برد مدار چاپي به همراه حافظه و يك پردازنده اختصاصي است. پردازنده محاسبات مورد نياز گرافيكي را انجام مي دهد.

كارت هاي گرافيكي با نامهاي زير شناخته مي شوند: كارت ويديويي،كنترل گر گرافيكي يا ويديويي، آداپتور گرافيكي يا ويديويي، شتاب دهنده گرافيكي يا ويديويي.

كارت گرافيكي از سه بخش اساسي تشكيل مي شود:

حافظه:يكي از مهمترين اجزاي كارت گرافيكي است.حافظه رنگ مربوط به هر پيكسل را نگهداري مي كند.

در ساده ترين حالت (دو پيكسل سياه و سفيد) به يك بيت براي ذخيره سازي رنگ هر پيكسل نياز مي باشد. با توجه به اينكه هر بايت شامل هشت بيت است ، نياز به هشتاد بايت براي ذخيره سازي رنگ مربوط به پيكسل هاي موجود در يك سطر در روي صفحه نمايشگر و ۳۸۴۰۰ بايت حافظه به منظور نگهداري تمام پيكسل هاي قابل مشاهده بر روي نمايشگر خواهد بود.

اينترفيس رايانه: اينتر فيس با اتصال كارت گرافيكي به گذرگاه مربوطه بر روي برد اصلي ، محتويات حافظه را تغيير مي دهد. در اين حالت رايانه سيگنال ها را از طريق گذرگاه براي تغيير محتويات حافظه ارسال مي كند.

اينترفيس ويديو: اين قسمت سيگنال مورد نياز براي مانيتور را مي سازد. كارت گرافيكي سيگنال هاي رنگي را توليد مي كند و باعث حركت اشعه در CRT مي شود. در واقع كارت گرافيكي تمام حافظه اي مربوطه را بيت به بيت اسكن مي كند. سيگنال هاي مورد نظر جهت هر پيكسل موجود براي هر خط ارسال و در نهايت يك پالس افقي Sync ارسال مي گردد ، عمليات فوق براي ۴۸۰ خط تكرار و در پايان يك پالس عمودي Sync ارسال خواهد شد.

كارت هاي گرافيكي ساده frame Buffer ناميده مي شود. اين نوع كارت يك Frame از اطلاعات را نگاهداري مي كند. ريزپردازنده رايانه مسئول بهنگام سازي هر بايت در حافظه كارت گرافيك است. در صورتي كه عمليات گرافيكي پيچيده اي وجود داشته باشد ، ريزپردازنده مدت زيادي را صرف بهنگام سازي حافظه كارت مي نمايد. بنابراين براي ساير عمليات زماني باقي نخواهد ماند. مثلاً اگر يك تصوير سه بعدي داراي ۰۰۰/۱۵ ضلع باشد ، ريزپردازنده بايد هر ضلع را رسم و عمليات مربوط را در كارت انجام دهد ، بدين صورت اين عمليات زمان زيادي لازم دارد.

در صورتي كه كارت هاي گرافيكي جديد حجم عمليات مربوط به پردازنده را به شدت كاهش مي دهد.

اين نوع كارت هاي جديد داراي يك پردازنده قوي هستند كه مختص اين عمليات مي باشند. با توجه به نوع كارت گرافيك پردازنده مي تواند يك كمك پردازنده گرافيكي و يا يك شتاب دهنده گرافيكي باشد.

پردازنده كمكي و پردازنده اصلي همزمان فعاليت نموده و زماني كه از شتاب دهنده گرافيك استفاده مي شود دستورات لازم از طريق پردازنده اصلي براي شتاب دهنده ارسال و شتاب دهنده ساير كارها را انجام مي دهد. در سيستم هاي كمك پردازنده درايو كارت گرافيك عمليات مربوط به كارهاي گرافيكي را به طور مستقيم براي پردازنده كمكي گرافيكي ارسال مي كند. در سيستم هاي شتاب دهنده گرافيكي درايو كارت گرافيك در ابتدا همه چيز را براي پردازنده اصلي ارسال مي كند. سپس پردازنده اصلي شتاب دهنده گرافيك را هدايت مي نمايد.

عناصر كارت گرافيكي

- حافظه: در كارت گرافيكي از حافظه هاي مختلف استفاده مي شود. يكي از بهترين نوع آنها از پيكربندي dual-ported استفاده مي نمايد. در اين نوع كارت ها امكان نوشتن در يك بخش و خواندن از بخش ديگر به صورت همزمان امكان پذير است. بدين صورت مدت زمان كاهش خواهد يافت.

Digital-to-Analog Converter  DAC يك نوع تبديل كننده مي باشد كه داده ها را به ديجيتال تبديل مي كند. سرعت اين نوع تبديل كننده تأثير بسيار زيادي بر مشاهده تصوير بر روي صفحه نمايش خواهد داشت.

Display Connector اغلب كارت هاي گرافيكي از كانكتور ۱۵ پين استفاده مي كنند. اين نوع كانكتورها در زمان عرضه VGA مطرح شدند.

Graphic BIOS كارت هاي گرافيكي داراي يك تراشه كوچك مي باشند. اين تراشه به قسمت هاي ديگر كارت نحوه انجام عمليات را اعمال خواهد كرد. اين قسمت مسئوليت تست كارت گرافيك يعني عمليات ورودي و خروجي را نيز بر عهده دارد.

Computer (bus)Conneetor اين نوع پورت امكان اتصال كارت بر حافظه را فراهم مي آورد و داراي سرعت بيشتري مي باشد. بيشتر اين گذرگاه ها از نوع AGP مي باشد.

پردازنده گرافيكي: همانطور كه از نام آن پيداست مغز كارت گرافيك مي باشد و مي تواند در سه حالت پيكربندي كارت گرافيكي را انجام دهد.

استانداردهاي كارت گرافيك

اولين كارت گرافيك در سال ۱۹۸۱ توسط شركت IBM به بازار عرضه گرديد. اين نوع كارت به صورت تك رنگ و با نام اختصاري MDAS ارائه گرديد. رنگ نوشته در اين حالت سفيد يا سبز و زمينه سياه بود.

صفحات نمايشگري كه از اين كارت ها استفاده مي كردند ، متني بودند. سپس كارت هاي چهار رنگ HGC در بازار عرضه گرديدند.

بعد از آن كارت هاي هشت رنگ CGA و كارت هاي شانزده رنگ EGA توليد شدند. شركت IBM در سال ۱۹۷۸ كارت VGA را توليد كرد. اين نوع كارت ها ۲۵۶ رنگ را نشان مي دادند و وضوح آنها ۴۰۰* ۷۲۰ بود. سپس كارت هاي SVGA عرضه شدند. اين نوع كارت ۱۶/۸ ميليون رنگ با وضوح ۱۰۲۴* ۱۲۸۰ بود.

هر چه تعداد رنگ و وضوح تصوير افزايش يابد كارت گرافيك بهتر خواهد بود. كارت هاي گرافيكي به راحتي به سيستم متصل مي شوند. كارت هاي جديد از طريق پورت AGP و كارت هاي قديمي از طريق اسلات هاي ISA و يا PCI بر سيستم متصل مي شدند.

- موازي Parallel) ):اين نوع اتصال عموماً براي چاپگرها به كار مي رود.

- سريال Seriall)): اين نوع پورت هاي جهت اتصال دستگاه هايي مانند مودم خارج يه كار مي رود.

- پورت :(Universal Serial BUS) USB اين نوع اتصال نيز براي اتصال دستگاههاي مانند اسكنر و يا دوربين هاي ديجيتالي و يا وب ا ستفاده مي شود.

اتصالات مربوط به شبكه و اينترنت

- مودم هاي كابلي Modem Cable) ):براي ارتباط با اينترنت از طريق سيستم تلويزيون به كار مي رود.

- مودم هاي:(vdsl) Very high bit-rate DSL در اين نوع ارتباط از فيبر نوري استفاده مي شود.
-مودم هاي :(DSL) Digital Subscriber Line يك نوع ارتباط با سرعت بالا از طريق خطوط تلفن برقرار مي شود.

 منبع تغذيه Power Supply

منبع تغذيه، يك دستگاه الكتريكي است كه مسئول تأمين و تنظيم جريان الكتريكي در رايانه مي باشد.

اين قطعه به صورت جعبه اي بزرگ و مستقل در جعبه رايانه قرار دارد و بيشتر خرابي ها را در رايانه به وجود مي آورد.

كار منبع تغذيه اين است كه ولتاژ متناوب (اي سي، Alternate Current) را تبديل به ولتاژ مستقيم (دي سي، Direct Current) مي كند.

انواع منبع تغذيه

منبع تغذيه داراي ابعاد و شكل هاي مختلفي مي باشند، كه بايد با جعبه و مادربرد نصب شده در داخل جعبه رايانه همخواني و سازگاري داشته باشد. بنابراين، اين سه قطعه بايد از يك نوع باشند. انواع اين اجزاء عبارتند از:

۱- XT
۲- AT desk خوابيده يا روميزي

۳-AT tower برجي يا ايستاده

۴- Baby AT

۵- Rectifierباريك، نقلي

۶- ATX
زماني كه رايانه XT توسط شركت آي بي ام به بازار عرضه شد منبع تغذيه آن شبيه منبع تغذيه هاي قبلي بود، درصورتي كه توان خروجي آنها دو برابر قبلي ها بود. پس از آن زماني كه آي بي ام رايانه AT را ساخت از يك منبع تغذيه بزرگتر براي آن استفاده نمود كه داراي اشكال مختلفي بود. از اين نوع منبع تغذيه استقبال زيادي شد تا جايي كه هنوز نيز در سيستم هاي امروزي از آن استفاده مي شود.

نوع برجي يا ايستاده سيستم هاي AT مشابه سيستم هاي خوابيدهAT است. مشخصات منبع تغذيه و مادربرد در سيستم هاي روميزي با مشخصات منبع تغذيه و مادربرد در سيستم هاي برجي فرقي ندارد. تنها فرق آنها كليد هاي برق در مكانهاي متفاوت مي باشد. نوع ديگري از AT وجود دارد كه كوچكتر از نوع ايستاده مي باشد و منبع تغذيه آن نيز كوچك مي باشد، كه بچه اي تي نام دارد. منبع تغذيه جعبه هاي نقلي نيز از نظر مشخصات ظاهري با ساير منبع تغذيه ها تفاوت دارند. در اين نوع جعبه ها مادربردها داراي استاندارد مشخصي نيستند، اما منبع تغذيه آنها داراي استانداردهاي مشخصي است و قابل تعويض نيز مي باشد.

منبع تغذيه ATX مانند منبع تغذيه نقلي مي باشد، بنابراين، اين دو قابل جابجايي مي باشند. نوع منبع تغذيه ATX داراي مشخصات و مزاياي زير مي باشد:

۱- سيگنال هاي (a) روشن بودن - Power on و سيگنال هاي (b) توقفStandby (Soft Power) ۵ V در اين نوع منبع تغذيه وجود دارد.

۲- امكان حذف گرماگير (Heat Sink) از روي پردازنده در اين نوع وجود دارد.

۳- مادربردها در اين نوع حاوي قطعاتي به نام تنظيم گر (Regulator) جهت توليد ولتاژ ۳/۳ ولتي نمي باشند به اين علت كه رابط منبع تغذيه به مادربرد ،خود داراي ولتاژ ۳/۳ ولت است.

۴- تهويه به سمت داخل منبع تغذيه صورت مي گيرد تا مادربرد خنك شود. اين كار خود باعث خنك شدن قطعات داخلي و تميز شدن سطح قطعات داخلي مي گردد.

۵- فيش اتصال منبع تغذيه مادربرد۲۰ پايه اي است و امكان اتصال برعكس آن وجود ندارد.

منبع تغذيه داراي ولتاژهاي گوناگون با توان هاي مختلف مي باشند مانند:

۱- ولتاژ ۵+ ولت: اين نوع ولتاژ توسط تمام مادربردها، مدارها و وسايل جانبي رايانه مورد استفاده قرار مي گيرد و رنگ سيم هاي آنها قرمز مي باشد.

۲- ولتاژ ۱۲+ ولت: موتور هاردديسك و وسايل مشابه با آن از اين ولتاژ استفاده مي كنند كه در مادربردهاي جديدتر ديگر آن را به كار نمي برند. مدارهاي درگاه هاي سريال نيز از اين ولتاژ استفاده مي كنند. سيم آن نيز معمولاً زرد رنگ است و گاهي اوقات به رنگ قرمز نيز ديده مي شود.

۳- ولتاژ هاي ۵- و ۱۲- ولت: اين دو ولتاژ در رايانه هاي قديمي وجود داشت، اما اكنون در منبع تغذيه ها نصب مي شوند. اين دو داراي جرياني كمتر از يك آمپر هستند.

۴- ولتاژ ۳/۳+ ولت: پردازنده هاي جديد از ولتاژ ۳/۳ ولت و يا كمتر استفاده مي كنند، در صورتي كه پردازنده هاي قديمي از ولتاژ ۵+ استفاده مي كردند. در پردازنده هاي جديد ولتاژ مورد نياز پردازنده مستقيماً توليد مي شود و بنابراين در هزينه مصرف انرژي صرفه جويي مي شود و از حرارت نيز كاسته مي شود.

۵- سيگنال هاي صحت ولتاژ (قدرت مطلوب): پس از روشن شدن سيستم، منبع تغذيه به مقداري زمان احتياج دارد تا به سطح ولتاژ مفيد و مطلوب برسد و اگر سيستم شروع به كار كند و منبع تغذيه بعد از آن به كار افتد اتفاقات بدي رخ خواهد داد.

براي اينكه رايانه قبل از آمادگي منبع تغذيه روشن نگردد سيگنالي به نام (Power good) درستي ولتاژ و يا قدرت مطلوب به مادربرد ارسال مي شود.

تا قبل از رسيدن آن مادربرد كاري انجام نمي دهد و در صورتي كه مشكلي در برق به وجود آيد و جرقه اي توليد شود منبع تغذيه اين سيگنال را قطع مي كند و مادربرد كار نخواهد كرد.

۶- سيگنال روشن بودن: در منبع تغذيه هاي جديد تابعي تعريف شده است كه به وسيله نرم افزارها مي توان منبع تغذيه را كنترل نمود. اين سيگنال با عنوان روشن بودن و يا تأمين قدرت (Power On) مادربرد را كنترل مي كند و باعث روشن شدن منبع تغذيه مي شود.

۷- سيگنال ۵+ ولتي توقف Standby ۵ V : اين ولتاژ در حالت خاموش بودن رايانه وجود دارد، اين سيگنال به صورت نرم افزاري در حالت خاموش بودن رايانه آن را روشن مي كند.

اجزاء سازنده منبع تغذيه

۱- مبدل: كه ولتاژ را تغيير مي دهد.

۲- يك سو كننده: جريان متناوب را به جريان مستقيم تبديل مي كند.

۳- صافي يا پالايشگر: امواج را مي گيرد.

منبع تغذيه قبل از روشن شدن رايانه چند آزمايش انجام مي دهد، سپس در صورت صحيح بودن سيستم سيگنال را به مادربرد مي رساند. اين حالت حفظ مي شود و در صورتي كه به هر علتي از بين برود دستگاه ريست مي شود.

منبع تغذيه به دو صورت خطي و كليدي طراحي مي شود كه نوع خطي ترانس هاي بزرگتر دارند و نوع كليدي از نظر اندازه و وزن و انرژي بهتر از خطي مي باشند. منبع تغذيه هاي خوب يك مقاومت دارند كه از خراب شدن آن جلوگيري مي كند.

CPU- يا پردازنده: اين قطعه به عنوان مغز رايانه ناميده مي شود و مسئوليت كنترل تمام محاسبات، عمليات و قسمت هاي مختلف را بر عهده دارد.

-حافظه: حافظه رايانه براي ذخيره اطلاعات به كار مي رود. حافظه با ريزپردازنده در ارتباط مي باشد، بنابر اين از سرعت بالايي برخوردار است. در رايانه از چندين نوع حافظه استفاده مي شود. (Virtual- Caching- BIOS- ROM- RAM)

- منبع تغذيه يا Power Supply :اين قسمت از رايانه جريان الكتريكي مورد نياز در رايانه را تنظيم نموده و مقدار آن راتأمين مي كند.

-هارديسك: يك حافظه با ظرفيت بالا و دائم مي باشد كه اطلاعات و برنامه ها را دربرمي گيرد.

-برد اصلي يا Mother Board :برد اصلي رايانه است كه تمام قطعات بر روي آن نصب مي شوند.

پردازشگر و حافظه به طور مستقيم بر روي برد اصلي نصب خواهند شد. ولي ممكن است بعضي از قطعات به صورت غيرمستقيم به برد وصل شوند. مانند كارت صدا كه مي تواند به صورت يك برد مجزا باشد و از طريق اسلات به برد اصلي متصل است.

-كارت صدا يا Sound Card :كارت صدا سينگال هاي آنالوگ صوتي را به اطلاعات ديجيتال و برعكس تبديل مي كند و آنها را ضبط و پخش مي كند.

-كارت گرافيكي يا :Graphic Cards اطلاعات را به گونه اي تبديل مي كند كه قابل نمايش بر روي مانيتور باشد.

-كنترل كننده Integrated Drive Electronics (IDE) :اين قطعه اينترفيس اوليه براي CD ROM، فلاپي ديسك و هارد مي باشد.

- اينترفيس :(SCSI) Small Computer براي اضافه نمودن دستگاه هاي اضافي مانند هارد و اسكنر مي باشد.

- گذرگاه Interconnect PeriPheral Component (PCI) :اين قطعه رايج ترين شيوه جهت اتصال يك عنصر ديگر به رايانه است كارت هاي PCI از طريق اسلات ها به برد اصلي متصل است.

- پورت Accelerated Graphics Port (AGP) :اين قطعه براي اتصال سرعت بالا از كارت گرافيكي به رايانه است.

ورودي ها و خروجي ها

- مانيتور Monitor)): جهت نمايش اطلاعات رايانه به كار مي رود. نمايش تصاوير از تركيب سه رنگ قرمز، سبز و آبي بوجود مي آيد.

- صفحه كليد Key Board) ):براي ورود اطلاعات به كار مي رود.

- ماوس Mouse)) :بهترين وسيله جهت نشان دادن و انتخاب نمودن گزينه ها و ايجاد ارتباط كاربر با رايانه مي باشد.

-اسپيكرها: جهت پخش صدا به كار مي روند.

- ابزارهاي قابل حمل جهت ذخيره سازي Removable Storage) :(با استفاده از اين ابزارها مي توان اطلاعات را به رايانه اضافه نمود و يا آنها را ذخيره كرده و به محل ديگر برد.

Flash Memory- يكنوع حافظه است (EEPROM) كه امكان ذخيره سازي دائم را به وجود مي آورد. مانند كارت هاي PCMCIA كه داراي سرعت بالايي مي باشند.

- فلاپي ديسك Floppy Disk)) جهت ذخيره اطلاعات بكار مي رود و حجم آن ۴۴/۱ مگابايت است.
CD- ROM- ديسك هاي فشرده رايج هستند كه حجم آنها از ۶۵۰ مگا بايت به بالاست و براي ذخيره و جابه جايي اطلاعات مي باشد.

(Digital Versatile Disc) DVD- ROM- اين نوع رسانه مانند CD مي باشد كه با اين تفاوت كه داراي حجم بسيار بالا و كيفيت فوق العاده باشد.

نكته: البته رسانه هاي ديگري نيز مانند Optical Drive، ديسك هاي بزرگ معروف به درايوB و Tape Backup و ساير موارد نيز وجود داشته اند كه در حال حاضر با آمدن CD و DVD و رسانه اي بسيار حرفه اي تر غير قابل استفاده شده اند.

امکانات